கையும் ஓடலை, காலும் ஓடலை = பசலை


[கார் நாற்பதில் கம்பராமாயணம் -16]

சமீபத்தில் ஒரு காதல்ஜோடியோடு பேசினேன். கரொணா காலத்திலும் சந்திப்பு எல்லாம் நிகழ்கிறதா? ‘அவரால் எனக்குக் கொரோணா வந்தாலும் அதை மகிழ்வோடு ஏற்பேன்’. (அட்றா… அட்றா… இதே உரையாடல் திருமணத்துக்குப் பின்பும் நீடிக்குமா என யோசித்தேன். – எல்லாருமே நம்ம மாதிரியே இருப்பாகளா என்ன? – ரொட்டிக் கட்டையுடன், பதில் சமையல் அறையிலிருந்து வந்தது) ஆனா வள்ளுவரும் இதே மாதிரியான பதில் சொல்லி இருக்கார். என்ன கரோணாவுக்குப் பதிலாக, பசலை. அவ்வளவு தான்.

அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்தென்
மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு.

‘அந்தக் காதலர் உண்டாக்கினார் என்னும் பெருமிதத்தோடு இந்தப் பசலை நிறம் என்னுடைய மேனிமேல் ஏறி ஊர்ந்து பரவி வருகிறது ‘.வள்ளுவர் காலத்துக் காதலியின் முனகல் இது. நோய் வந்தாலுமே கூட அதனை மகிழ்வோடு ஆதரிக்கும் காதலித்தனம் இந்தக் கொரோணா காலத்திலும் நீடிக்க வேண்டும்.

பசலை நோய் என்பது தமிழ்ப் பெண்களுக்கு மட்டுமே காப்புரிமை பெற்றது அல்ல. உலகில் உள்ள காதல் கொண்ட எல்லாப் பெண்களுக்குமே பொருந்தும் (லைலா மஜ்னு, ரோமியோ ஜூலியட், மும்தாஜ் ஷாஜகான் இப்படி எல்லா காதலிகளுக்கும். அம்பிகாபதி, அமராவதியையும் சேத்துக்கலாம். உங்களுக்கு வேண்டுமென்றால் பக்கத்து வீட்டு, எதிர்வீட்டு கண்கவர் காதலிகளையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்).

இந்தப் பசலைப் புராணத்தை அதிகமா தமிழ் இலக்கியங்கள் மட்டுமே பாடியதால், இது ஏதோ நம்ம சேலை கட்டிய தமிழ் பெண்களுக்கான நோய் என நினைக்கிறாய்ங்க. (எப்படி ஹிந்தியை என்னமோ தமிழ் மக்கள் மட்டும் எதிர்க்கிறார்கள் போன்றது தான் – சும்மா ஒரு உதாரணம் தான்)

இந்தக் காதல் நோய் , தலைவனின் பிரிவுத்துயர் காரணமாக தலைவிக்கு ஏற்படும் உளவியல் சார்ந்த ஒரு விதமான சோகை நோயாம். (Hypochromic Anemia or Chlorosis or Green Sickness என்று விளங்காத மொழியிலும் சொல்வர்). இந்த நோய் தாக்கினால் அந்தப் பெண்ணின் முகப் பொலிவும் மேனி அழகும் போய் விடுமாம். (கல்யாணம் ஆன பிறகு எல்லா கணவன்மாரின் முகமும் இப்படி ஆவதை சங்ககால இலக்கியமும், பாகுபலி இலக்கியமும் கூடச் சொல்லலை)

சங்க காலப்பாடல்களான அகநானூறு, புறநானூறு, ஐங்குறுநானூறு, கலித்தொகை, குறுந்தொகை, நற்றிணை, முல்லைப்பாட்டு எல்லாத்திலும் பசலையை பசப்பு என்றும் சொல்றாய்ங்க. சங்ககாலம் மட்டுமில்லாது, சங்கமருவிய காலப்பாடல்களிலும் பசப்பு பகரப்படுதாம்.

அது எல்லாம் சரி.. அதுக்கு மருந்து தான் என்ன? கலித்தொகை தான் அதுக்குக் களிம்பு தருது.

விடுவழி விடுவழிச் சென்றாங்கு, அவர்
தொடுவழித் தொடுவழி நீங்கினால் பசப்பே

‘படை செல்லச் செல்ல எதிராளிகள் போவது போல் பிரிந்தவர் வந்து தீண்டத் தீண்ட பசப்பும் நீங்குமாம்’. யாரால் வியாதி வருதோ, அவரால் தான் அது தீருமாம். நல்லா இருக்கில்லெ?

சரி… இப்படியே நம்ம கார்நாற்பதுக்காரர் என்ன சொல்றார் எனவும் பாத்துடலாமே…

குளிர்ச்சி மிக்கக் காடு. அங்கே கருப்பா (பயங்கரமா மட்டும் இல்லை) இருக்கும் வரகுப் பொரி மாதிரி (நல்ல மூடு இருக்கும் போது இந்தச் சிறு தானியப் பொரி செஞ்சி தரச் சொல்லணும் என் இல்லத்தரசியிடம். நீங்களும் உங்க மனைவிகளிடம் கேட்டுப் பாருங்க கரண்டி கையிலில்லாத நேரமாப் பாத்து கேளுங்க தயவு செய்து) இருந்த தெறுழினது மலர்கள் அரும்புகள் முறுக்குடைந்து விரிந்தனவாம். தலைவன் செய்த குறிகள் வந்து விட்டன.ஆதலால் தலைவன் இனி வரமாட்டார் என தலைவிக்குப் பசலை அதிகரித்ததாம். இதோ பாட்டு…

கருங் கால் வரகின் பொரிப்போல் அரும்பு அவிழ்ந்து,
ஈர்ந் தண் புறவில் தெறுழ் வீ மலர்ந்தன;
சேர்ந்தன செய் குறி; வாரார் அவர் என்று
கூர்ந்த, பசலை அவட்கு. 25

கார்நாற்பது முடிந்ததும் கம்பன் வந்து உதித்தார். ”என்ன இது? காலையில் தலைக் கவசம் போடாமல் இரு சக்கர ஊர்தியில் போன மாதிரி தெரிந்ததே?”

”ஆமாம் ஐயா… தப்பு செய்தாலும் கூட, என் பார்வையில் எத்தனை பேர் அப்படியே வாராங்க என்று தான் நான் பாத்துட்டே வந்தேன். பல பேர் வந்தாங்களே அப்படி…”

இப்படித்தான் நானும் பசலை மேட்டர் பத்திச் சொல்லி இருக்கேன். போய்ப்பாரு கிட்டு… அன்பாய் விரட்டினார் கம்பர்.

இராமன் காட்டுக்குப் போகும் இடம் அது. பலரது பார்வை இராமன் மேல்படுது. (அதில் மங்கையரது, அதுவும் இளமங்கையரது பார்வையும் அடங்கும். கிட்டத்தட்ட எம் ஜி ஆர் மாதிரி – இப்பொ புரிஞ்சிருக்குமே?)

வெற்றியைத் தரும் கொல்லும் செயலுடைய (கூர்) வேல்போலவும். எமன் போலவும் கொடுமை செய்யும் கண்களையுடைய மயில் போன்றவளாம் ஒரு மங்கை; வளைவதனால் வில்லின் தன்மை பொருந்திய புருவங்களிலும், நெற்றியிலும் வேர்வை ஒழுகவும் (பிரிந்தார்க்குத் தோன்றும்)பசலை நிறம் தன் உடல் முழுதும் பரவி விளங்கவும், தன்மனம் தளரவும் நின்றவளாய், தன் மனம் இராமனுடன் சென்று சேர்ந்ததனால், அவனுடன் செல்லும் பரிவாரங்களையும் காணாதவளாய் வள்ளலாகிய இராமபிரான் தனியாகவா செல்லுகின்றான்? என்று கூறி. (அவனது தனிமைக்கு) வருந்தினாளாம், கம்பர் சொல்கிறார்.

வில் தங்கு புருவம் நெற்றி வெயர் வர பசலை விம்மிச்
சுற்று எங்கும் எறிப்ப. உள்ளம் சோர ஓர் தோகை நின்றாள். –
கொற்றம்செய்கொலை வேல் என்னக் கூற்று எனக் கொடிய கண்ணாள்-
மற்று ஒன்றும் காண்கிலாதாள் ‘தமியவனோ வள்ளல்?’ என்றாள்.

படையே தெரியாமெப் போச்சாம் அந்தப் பசலை படர்ந்த மங்கைக்கு. அழகா இருக்கில்லே…

ஆமா ஆண்களுக்கு அந்தப் பசலை இல்லையா? மைக் மோகன் படத்தின் பல பாத்திரங்களில் வந்திருக்கே… பசலன்னு வச்சிக்கலாமோ?

மீண்டும் வருவேன்…

அந்தமானிலிருந்து கிருஷ்ணமூர்த்தி (09-10-2020)

முன்னாடி பின்னாடி கண்ணாடி…


madan

பாம்பைக் கண்டால் படையே நடுங்கும் என்பார்கள். ஆனால் இந்த படை எடுப்பு பற்றிய படிப்படியான தகவல்கள் கொண்ட, ஹிஸ்ட்ரி படிக்க வேண்டும் என்றால், பலர் பயந்து ஓடியே போவார்கள். ஆனா, ”இந்த ஹிஸ்ட்ரி என்றால் வரலாறு தானே?” என்று வடிவேல் கேட்ட கேள்வி மட்டும் நம் தமிழ் கூறும் நல்லுகத்துக்கு மிகப் பிரபலம். ”வந்தார்கள் வென்றார்கள்” மதன் எழுதிய வரலாற்றுப் புத்தகம். ஆடியோ புத்தகமாகவும் நிழல்கள் ரவியின் குரலில் வந்துள்ளது. ”இந்த மாதிரி வரலாறு சொல்லி இருந்தால் நான் இப்படி பயந்து போய் தூரப் போயிருக்க மாட்டேன்” என்று சுஜாதாவே சொன்னாராம். (வரலாற்று நாவல் எழுதி உள்ள அவரே இப்படீன்னா, நாமெல்லாம் எம்மாத்திரம்?)

அப்படியே கார்லெ தனியா போறச்செ அந்த வரலாற்றை மதன் நகைச்சுவை நெடியோடு கேட்டுகிட்டே போவேன். [தனியே என்பதை அண்டர்லைன் இட்டுப் படிக்கவும். மனைவி கூட இருந்தாலும் கேட்டுக் கொண்டே தான் போவேன். ஆடியோ பிளேயர் மட்டும் சுவிட்ச் ஆஃப் ஆக இருக்கும். கூடவே அடிக்கடி ஆமா..ஆமா போடுவேன்]. அந்தடி சாக்கிலெ ஒரு சங்கதி மனசெ நெருடியது. ஷாஜஹானின் மனைவி இறந்த இரண்டாம் நாளில் அவர் கண்ணாடி பாத்தாராம். தலை முழுக்க நரைத்து விட்டதாம். ரெண்டே நாளில்??!!! [ஆமா…தாஜ்மஹால் தொடர்பான வரலாற்றில் சொல்ற மாதிரி விஷயம் இது தான் கெடெச்சதான்னு கோபப்பட வேண்டாம்]

ஒரு வேளை மும்தாஜ் உயிரோட இருக்கிற வரைக்கும் கண்ணாடி பாக்க நேரமே இல்லாமெ இருந்திருப்பாரோ? அல்லது அவுகளே நல்லா மேக்கப் எல்லாம் போட்டு நல்லா கவனிச்சிருப்பாகளோ.. [சந்தடி சாக்கில் மும்தாஜின் இலவச இணைப்பான அவர் தம் தங்கையையும் கண்டு ரசித்திருக்கிறார் என்பது கொசுறுத் தகவல்].

ஒரு பழைய்ய்ய புதுக் கவிதை ஞாபகத்துக்கு வருது. வரலாற்றுக் காதலர்களாய் இல்லாமல் போனாலும் கூட, கூட வாக்கிங் போகும் அளவுக்கே உள்ள காதலர் ஒருவர் காதலியினைப் பாத்து உருகி எழுதினது.

”என் உயிரே…
என் கிராப்
கலைந்துள்ளது..
சரி செய்ய வேண்டும்…
எங்கே காட்டு
உன் கன்னத்தை….”

ஒரு வேளை இந்தக் காதல் இளவரசனும் கல்யாணம் செஞ்சிட்டு அப்புறமா காதல் மன்ன்ன் ஆகி கண்ணாடியெப் பாத்த ஆளாக இருப்பாகளா? [இதெப் படிக்கும் எல்லாருக்கும் ஒரு சின்ன விண்ணப்பம்… கன்னம் பாத்து தலை சீவ மட்டும் போயிடாதீங்க… உங்களைப் பாத்து என்ன ஆச்சி இந்த மனுஷனுக்குன்னு சண்டைக்கு வந்தாலும் வந்திடுவாய்ங்க. வேணும்ன்னா, என் செல்லக் கண்ணம்மான்னு கன்னத்தெக் கிள்ளிப் பாருங்க. வித்தியாசமான் ரியாக்‌ஷன் மட்டும் ஏதாகிலும் கெடெச்சா எழுதுங்க]

vivek

இதேமாதிரி கண்ணாடி பாத்து ”ஐயோ வயசாயிடுச்சே…நரைக்க வேறு ஆரம்பிச்சிடுச்சே” என்று கவலைப்பட்ட விவேக் காமெடி ஒன்றும் எல்லாருக்கும் ஞாபகம் இருக்கும்னு நம்புறேன். ஆமா…அதுக்காக, இதெ வச்சி பதவுரை தெளிவுரை மாதிரி எழுத முடியுமா என்ன?

panja tandiram

பஞ்சதந்திரம்னு கமலின் கலக்கலான காமெடி கலாட்டா படம். [கே டீவில் விளம்பரத்தைக் காட்டிலும் அதிகமா இந்தப் படம் தான் காட்டி இருப்பாங்க]. அதிலும் இந்தக் கண்ணாடி முன்னாடி என்று செமெ கலாட்டாவான காமெடி சீன் வரும். நாகேசும் சேந்து முன்னாடி உக்காந்துட்டு பின்னாடி இருக்கும் ஆட்களோட கலாட்டா செமெ காமெடியா இருக்கும்.

தமிழ் இலக்கியத்திலெ சீவக சிந்தாமணியில் இதே மாதிரி ஒரு கண்ணாடி பிட்டு வருது. [ கம்பர் அவர்களே… மன்னிக்கவும். என்னடா நம்மாளு புது வருஷத்திலெ நம்மளெ கலட்டி உட்டுட்டு சீவக சிந்தாமனிக்கு மாறிட்டதா நெனைக்க வேணாம். வர வேண்டிய நேரத்திலெ, அதுவும் நம்ம டைரக்டர் ரவிக்குமார் ஸ்டைல்லெ, கிளைமாக்ஸ்லெ உங்களை கூப்பிட்றேன். அது வரைக்கும் கொஞ்சம் வெயிட் செய்யுங்க சாமி அல்லது வாட்ஸ் அப்பிலெ ஏதாவது பாருங்க சாமி]

காதல் இலக்கியம் ரசிச்சிப் படிக்க வேண்டுமா? சீவக சிந்தாமனியெ ஒரு ரவுண்டு படிங்க. நெறைய டிப்ஸ் கெடைக்கும். ஆளைக் கவுக்கவும் குடும்பத்தெ ஒழுங்கா நடத்தவும் தான். ஒரு இண்ட்ரஸ்டிங் செய்தி என்னன்னா, இதெ எழுதுனது சமணத் துறவியாம். துறவிகளும் பலான காரியமும் என்பது ’சேர்ந்தே இருப்பது?’க்கு பதிலா வருமோ? இருக்கலாம் யார் கண்டது. நாம இலக்கியக் கண்ணாடி போட்டுகிட்டு லேசா அந்த இலக்கியத்தெப் பாப்போம்.

கன்னத்தெ கண்ணாடி போலப் பாக்கிறது இந்தக் காலக் காதல். அப்போ, அப்படி இல்லையாம். காதலி நெஞ்சு முழுக்க கண்ணாடி மாதிரி, தன் முகம் தெரியுதாம். அட… கண் ஆடி பார்க்குதாம். கண்ணாடியின் அடுத்த பிரயோகம். அட..அடடே.. மலர் மாலையிலெ இருக்கிற கள் ஆடி வண்டு, டாஸ்மாக் கடை முன்னாடி கெடக்கிற ஆள்மாதிரி கெடந்ததாம். கள் ஆடி என்பதும் கண்ணாடி மாதிரி வருதில்லெ??… மூதூர் கண் ஆடி…[அந்தாண்டெ… அங்கெ வச்சி பாத்தேன் என்கிற மாதிர்] அதாங்க அந்த ஊர்லெ ஆடி என்று முடியுது பாட்டு.. அடடடடடா.. அப்படியெ பஞ்ச தந்திரம் ஸ்டைல்லெ இருக்கும் பாட்டையு,ம் கொஞ்சம் இதுக்குப் பின்னாடி படிங்க என்கிற சேதியும், முன்னாடியே சொல்லியிடறேன்.

கண்ணாடி யன்ன கடிமார்பன் சிவந்து நீண்ட
கண்ணாடி சென்று களங்கண்டு நியம முற்றிக்
கண்ணாடி வண்டு பருகுங்கமழ் மாலை மூதூர்க்
கண்ணாடி யானை யவர் கைத்தொழச் சென்று புக்கான்.
.
கம்பர் மறுபடியும் வாட்ஸப்பிலிருந்தே செய்தி அனுப்பினார். ராமாயணத்திலெயும் ஒரு கண்ணாடி சீன் வருதே? உன் கண்லெ படலெயா?

ஆமாம் ஐயனே… தசரதன் கண்ணாடி பாத்ததாகவும், நரை முடி தெரிந்ததாகவும் கதை கேட்டிருக்கேன். ஆனா நானும் நல்லா தேடிட்டேன் ஐயனே… அந்த சீன் மட்டும் உங்க “கம்ப ராமாயணம்” புக்லெ மிஸ்ஸிங். சின்னதா…பெரிசா இருக்கிற எல்லா புக்லெயும் தேடிட்டேன். கெடைக்கலியே…

அப்பொ, தமிழ் இணைய பல்கலைக் கழகம் இணைய தளம் போயிப் பாரேன்…

வழக்கம் போல் அந்தமானில் நெட் சொதப்பி விட்டது. பின்னாடி கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி கண்ணாடி மேட்டர் மாட்டிகிச்சி.

அந்த இராவணன் செஞ்ச தீமைதான், தசரதன் தலை மேலெ நரை முடி மாதிரி வந்து எட்டிப் பாக்குதாம். நல்ல வேளை நம்ம தலை மேலெ அப்படி ஆளுங்க இதுவரைக்கும் வரல்லை…

தீங்கு இழை இராவணன் செய்த தீமைதான்
ஆங்கொரு நரையது ஆய் அணுகிற் றாம் எனப்
பாங்கில்வந்து இடுநரை படிமக் கண்ணாடி
ஆங்கதில் கண்டனன் அவனி காவலன்.

நீங்களும் மறக்காமெ ஒரு தபா உங்க தலையெ கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு பாத்துகிடுங்க.. யார் கண்டா? யார் தலை மேலெ எத்தனை ராவணன் உக்காந்திருக்கானோ? எத்தனைன்னு மட்டும் என்னிச் சொல்லுங்க பின்னாடி…

அப்பொ கம்பரோட பின்னாடி மறுபடியும் வாரென்…

கூண்டோடு கைலாசம்


விவேக் ஒரு படத்தில் CBI அதிகாரியாக வருவார். மும்தாஜை  விசாரிக்கும் சாக்கில் உங்கள் எதிர்காலத் திட்டம் என்ன? என்று கேட்பார். நல்லா சம்பாதிக்கனும். நாலு பேத்துக்கு உதவனும் என்பார். நாயகன் படத்தில் வரும் பாட்டு டியூன் தான் விவேகுக்கு ஞாபகம் வரும்.

அது சரி… அடிக்கடி நாலு பேர் தப்பா பேச மாட்டாங்களா? நாலு பேருக்குத் தெரிஞ்சா பொழெப்பு நாறிடும் அப்படின்றாங்களே?? யார் அந்த நாலு பேர்?

இதுக்கும் பதில் ஒரு சினிமா பாட்டு தான் சொல்லுது.

“நாலு பேருக்கு நன்றி. அந்த
நாலு பேருக்கு நன்றி…
ஆளில்லாத அனாதைக் கெல்லாம்
தோள் கொடுத்துச் தூக்கிச் செல்லும்…”

வெளிநாடுகளிலும் அல்லது அந்தமான் மாதிரி தூரத்து இடங்களில் தாயகம் தாண்டி இருப்பவர்களுக்கு, கல்யாணமோ, கருமாதியோ அந்த லீவில் வரும் போது தான்.

சந்தோஷமாய் இருப்பது எப்படி என்று சுகிசிவம் ஒரு ரகசியம் சொல்கிறார். நம்ம மனசு இருக்கே, அது ஒரு வீடியோ ரெக்கார்டர் மாதிரி. சாதாரண வீடியோ கேமிராவில் நாம என்ன செய்வோம்? கல்யாணம், பிறந்தநாள் போன்ற மகிழ்வான தருணங்களில் தான் பயன்படுத்துவோம். அதை அடிக்கடி போட்டும் பாப்போம். ஆனா அந்த மனசுங்கிற ரெக்கார்டர் மட்டும் கெட்டதை மட்டும் ஏன் ரீவைண்ட் செஞ்ச்சி பாக்கனும். அதை டெலீட் செய்துவிட்டால் சந்தோஷமாய் வாழலாமாம்.

ஆனா மதுரை மின் மயாணத்தில் Skype வசதி எல்லாம் இருக்கிறதாம். நண்பர் ஒருவர் சொன்ன தகவல் அது. (அது சரி?… அங்கேயாவது கரெண்ட் இருக்குமா??)

சமீபத்தில் பரமக்குடி சென்ற போது என் நண்பர் வெங்கட்டின் தந்தை இறந்த தகவல் கிடைத்தது.

என்னையும் அவர்கள் வீட்டில் ஒரு மகன் போலத்தான் அழைத்திருந்தனர். தில்லியில் எடுத்த புகைப்படம் பல ஆண்டுகள் பிறகும் கூட அந்த நட்பை பறை சாற்றி வருகிறது. வீட்டிலிருந்து இறுதி யாத்திரைக்கு கிளம்ப அந்த நாலு பேரில் ஒருவனாய், நான் நின்ற போது நெஞ்சு கொஞ்சம் அதிகமாய்த்தான் வலித்தது.

இதற்கும் மேலாய் கடைசியில் தகனத்திற்கு தீ மூட்டுகையில் நண்பன் சொன்ன வார்த்தை: அப்பாவுக்கு என்னென்னவோ செய்யனும் என்று எல்லாம் யோசித்தோமே… கடைசியில் இதைத்தானே செய்ய முடிகிறது என்ற போது… கண்களில் கண்ணீர் தானே வந்தது. கருவை உருவாக்கிய மனிதருக்கு நாம் தரும் கடைசி உணவு அந்த உஷ்னம் தானா??

கரு என்றவுடன் என் மனதில் வேறு ஒரு கருப்பொருள் உதயமாகிறது. கருவாய் இருக்கும் போதே கற்பிக்கும் முயற்சி எல்லாம் முன்பே நடந்திருக்கிறது. அபிமன்யூ கதை எல்லாருக்கும் தெரியும். சுகப்பிரசம் ஆக கருவில் கேட்க வேண்டிய பாடலாய் “நன்றுடையானை தீயதிலானை…” என்ற பாடலை பாடச் சொல்கிறது தமிழ் வேதம்.

கருவா இருந்த போது கற்பித்த கலைகளால் தான் ஒரு பரமக்குடியின் அய்யங்கார் வீட்டு குழந்தை இன்று சகலகலா வல்லவனாய் இருக்கிறது என்று சில வருடங்களுக்கு முன் வந்த தொடர் ஒன்றும் சொன்னது.

கருவில் அறிவு தரப்பட்டிருக்கிறதா??

அந்தமான் தீவுகளின் கடைக்கோடி தீவான கிரேட்நிகோபார் தீவில் ஒரு ஆறு இருக்கிறது. கலத்தியா என்பது அதன் பெயர். கடலும் ஆறும் சந்திக்கும் அந்த மணல் பகுதியில் பிரமாண்டமான கடல் ஆமைகள் வந்து முட்டை போட்டு குஞ்சு பொறிக்கும். (நடுவில் நம்ம ஆட்கள் அதை (ஆமை முட்டை) பொரியலாவும் செய்து சாப்பிடுவார்கள்… (நான் அதை ருசி பாத்ததில்லை). ஆமை மட்டும் ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்து வருவதாய் சொல்கிறார்கள். (ஒரு GPS இல்லை Google Direction இல்லை. ஆனா வர வேண்டிய எடத்துக்கு கரெக்ட்டா வர வேண்டிய நேரத்துக்கு வந்திடும் இந்த சூப்பர் ஆமைகளும்.

அந்த ஆமை குட்டிகள் வெளியே வந்தவுடன் சமர்த்தாய் கடல் தண்ணி பாத்து போக ஆரம்பிக்குது. காலையில் வாக்கிங்க் போன நான் (அங்கே ஏன் வாங்கிங்க் என்ற கேள்வியா?? அங்கு ஒரு பாலம் கட்டும் பணி நடந்தது. அதன் பொறியாளனாய் நான். போதுமா… உங்களுக்கு விளக்கும் சொல்லியே.. போஸ்டிங்க் நீளமாயிடுதே..)

அந்த ஆமை குட்டி அல்லது குஞ்சு வந்தை பாத்து ஒரு ஐடியா வந்தது. அதை ஒரு எலெயிலெ பிடிச்சி அப்படியே டைரக்சனை மாத்தி விட்டேன். அதாவது கடலுக்கு எதிர்புறம். ஒரு நாலு எட்டு தான் அடி எடுத்து வைத்திருக்கும். அப்படியே திரும்பு மறுபடியும் கடல் நோக்கி ஒரு ரீவைண்ட் அடிச்சி நகர ஆரம்பிச்சது.

கருவில் அறிவு இல்லாமல் இந்த வித்தை சாத்தியமா?? மனிதன் பிறந்த பின் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய நீச்சல் இயற்கையில் அந்த ஆமைக்கு தெரிந்திருக்கிறது.. கேட்டால் நமக்கு ஆறறிவு?? பத்தாக் கொறைக்கு ஏழாம் அறிவு பத்தியும் போசுறோம்.

கருவில் அழிவு என்பது ஒரு வேதனையான தருணம்.
ஒவ்வொரு நொடியில் வாரிசு வளர்வதை உணர்ந்து வரும் போது நடுவே அழிவது என்பது துயரத்தின் உச்சம். அதை ஒரு பாட்டில் வடித்ததை சொல்லாமல் விட முடியாது.

சிந்து பைரவி என்று ஒரு படம். அதில் தான் அந்த வேதனை வரிகள் வரும். “என் விதி அப்போதே தெரிந்திருந்தாலே,
கர்ப்பத்தில் நானே கலைந்திருப்பேனே..”

இப்படி வரும். நல்ல வேளை அந்த அறிவை ஆண்டவன் நமக்கு தரவில்லை.

ஆனா அழிக்கனும் என்ற வெறி வந்த பிறகு, எப்படி வேண்டுமானாலும் அழிக்கலாம். இப்படித்தான் இராமயணத்தில் ஒரு சீன் வருது. அதையும் தான் பாப்போமே!!!

அசோகவனத்தில் அனுமன் சேட்டைகள் தாங்காமல் இராவணனுக்கு SMS போகுது. கடுப்பான இராவணன் தன்னோட தளபதியை அட்சகுமாரனை அனுப்புறார். (தளபதி என்றால் பிரியமான புத்திரன் என்று பொருள் கொள்க ப்ளீஸ்)

தளபதி அனுமானான அந்த குரங்கை பாத்த மாத்திரத்தில் கடுப்புன்னா கடுப்பு..அம்புட்டு கடுப்பு. அப்புடியே ஜிவ்வுன்னு ஏறுது. விஷம் சாப்பிட்ட முகம் போல் இருந்ததாம் அந்த மூஞ்சி. தளபதி சொல்றாராம் இப்படி.. கம்பர் சொல்வது: அந்த கொரங்கை மொதல்லெ அழிக்கிறேன். அப்புறம் மூணு உலகத்திலும் தேடிப்புடிச்சி எல்லா கொரங்கையும் அழிக்கிறேன். வெளியே உள்ள குரங்கு & கர்ப்பத்தில் இருக்கும் குரங்கையும் சேத்தே அழிப்பேன்.

விடம் திரண்டனைய மெய்யான் அவ் உரை விளம்பக் கேளா
இடம்புகுந்து இனையசெய்த இதனொடு சீற்றம் எஞ்ச்சேன்
தொடர்ந்து சென்று உலகம் மூன்றும் துருவினென் ஒழிவுறாமல்
கடந்துபின் குரங்கு என்று ஓதும் கருவையும் களைவென் என்றான்.
இப்பொ தெரியுதா கருக்கலைப்பின் மூலம் எங்கே என்று..

மீண்டும் சந்திப்போம்…