பயணங்கள் “முடி”வதில்லை…


saloon

புரோட்டா சாப்பிடாதீர்கள்.. அதன் தீங்குகளின் லிஸ்ட் இதோ என்று ஃபேஸ்புக்கில் அடிக்கடி வந்து கொண்டிருக்கும். ஆனால் பரமக்குடிக்குப் போனால், அந்த ”சால்னா”வின் வாசம் மூக்கைக் துளைத்தால் படித்ததெல்லாம் மறந்து போகும். கொத்துப் புரோட்டா என்று ஒரு காலத்தில் “டிங்” ”டிங்” ”டிங்” என்று காதில் ரீங்காரமிட்டு வந்து சேரும் . இப்போது அந்த டிங் டிங் சத்தம் கேட்க முடிவதில்லை. சில்வர் டம்ளர் திருப்பி டிங் டிங் சத்தம் கொண்டு வர முயற்சி செய்கிறார்கள் ஆனால், டொக் டொக் என்று தான் சத்தம் கொடுத்து புரோட்டா பிரிகிறது. அந்தமானில் புரோட்டாவை கத்தியில் கூறு போட்டு கொத்து புரோட்டாவை, கத்திப் புரோட்டா ஆக்கி உள்ளனர். சவுண்ட் பொல்யூஷன் இல்லா சமையலாய் இருக்குமோ?

அந்தக்காலத்தில் இட்லி தோசை வடை பொங்கல் என்று மட்டுமே அறிமுகமாய் இருந்த எனக்கு, முதன் முதலில் பிரட் பட்டர் ஜாம் பாத்தவுடன் தூக்கி வாரிப் போட்டது. அந்தமாதிரி ஐட்டங்களை எப்படிச் சாப்பிடுவது என்று தெரியாமல் முழித்த காலமும் உண்டு. பின்னர் பிரமிக்க வைத்தவை, பெரிய்ய ஹோட்டல்களின் மெனு கார்டுகள்தான். அதில் பத்துக்கும் மேற்பட்ட ’சூப்’களின் பெயர்களே தலை சுற்ற வைத்து விடும். இளைய தலைமுறை வாரிசுகள் தலையெடுத்தபின், அவர்கள் பார்த்து ஏதோ ஆர்டர் கொடுக்க, நாம் சாப்பிட்டு, கமெண்ட் கொடுப்பதோடு அந்தக் காட்சிக்கு வணக்கம் போடுகின்றேன். சாப்பாடு விஷயம் தவிர இன்னும் கதிகலங்க வைக்கும் விவரம் பாக்கலாம்.

என் திருமதியார்க்கு அழகுக்கலையில் ஆர்வம் அதிகம். கடற்படை அதிகாரிகளின் துணைவியார்கள் நட்த்தும் “அழகுக்கலை” சர்டிபிகேட் வேறு வாங்கிட்டாங்களா… வீட்டின் ஒரு பகுதி அழகுபடுத்தும் நிலையம் ஆகிவிட்டது. அப்படி ஆகிவிட்டதால் பல நேரங்களில் என்னாலேயே அந்த அறைக்குள் நுழைய முடியாது. அது சரி… ஏற்கனவே அழகாய் இருக்கும் பெண்களை மட்டுமே இன்னும் அழகு செய்றீங்களே… நமக்கு எல்லாம் அந்தக் கொடுப்பினை இல்லையா என்பேன்… ”ஆண்கள் அழகு நிலையம் இருக்கும், போய் வாருங்கள்” என்று பதில் வரும்.

ஆண்களுக்கான ஆரம்பக்காலத்து சலூனகள் எப்படி இருந்தன. சிவாஜி எம்ஜியார் சரோஜாதேவி பத்மினி இப்படி சில (மறக்காமல் புன்னகை இருக்கும்) படங்கள் இருக்கும். மெஷின் கட்டிங் கிராப் இது மட்டுமே பால பாடமாய் கற்றுக் கொண்டு, இப்பொ பிழைப்பை ஓட்டுவது கஷ்டம். அந்தமானிலும் போர்ட்பிளேயர் நீங்கலாக மற்ற தீவுகளில் அந்தப் பழைய பஞ்சாங்கங்கள் தான் இருக்கின்றன.

போர்ட்பிளேயரில் பையனை அழைத்துக் கொண்டு, ஒரு நவீன சலூனுக்குள் நுழைந்தேன். உள்ளே முடி வெட்டும் இடம் என்பதற்க்காய், கீழே கிடந்த முடிகளை விட்டால், வேறு எந்த அறிகுறியும் தென்படவில்லை. முகத்தில் எதையோ அப்பியும், பலவிதமான வண்ணங்களிலும் கிரீம்கள், பலதரப்பட்ட எலக்ட்ரானிக் உபகரணங்கள் பயமுறுத்தின. பையனிடம் 0.5 யா 0.25 என்று கேட்டார். பயன் பார்வை என் மேல் விழுந்த்து. எனக்கு அதுக்கான அர்த்தம் சத்தியமா தெரியலை. ஏதோ கம்மியா இருக்கட்டுமே என்று 0.25 என்றேன். மில்ட்ரி கட்டிங்கை விடவும் குறைவான அளவில் திரும்பி வந்தான் பையன். (வழக்கமாய் வீட்டில் நன்றாக வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டேன்). கிளைமாக்ஸ் எனக்கு சாதகமானது. ஸ்கூல் பிரேயரில், முடி வெட்ட வேண்டுமென்றால் இப்படி வெட்டி வர வேண்டும் என்று சொன்னார்களாம். ஒரு வேளை, ஏதாவது ஸ்கூலுக்கும் சலூனுக்கும் “கட்டிங்” இருக்குமோ?

நானும் ஒரு நாள் அதே நவீன சலூனில் போய் தலையைக் கொடுத்தேன். ஏதோ கேள்வி கேட்டு எனக்குப் பதில் தெரியாமல் முழிப்பதற்க்குப் பதிலாக, முன்னமே கட்டிங் என்றேன்… முடிந்தது. ”சார் ஔர் குச்…?” என்று ஹிந்தியில் ஏதோ கேட்டார். நானும் சரி என்றேன். கண்ணை மூட வைத்து முகத்தை ஏதேதோ செய்தார். அப்பப்பொ தண்ணீர் பீச்சி அடிக்கிறார். திடீரென்று மூச்சு விட முடியாமல் தவிக்கிறேன். சூடாய் ஒரு காற்றை பீய்ச்சி அடிக்க..எல்லாம் உணரத்தான் முடிந்தது. நடுவில் ஒரு மெனு கார்டு காட்டி கேட்கிறார். கண்ணாடி வேறு கழட்டி வைத்துள்ளதால் ஒரு குத்துமதிப்பா ஒன்றைக் கை காட்டினேன். எல்லாம் முடிந்து கண்ணாடியைப் பாத்தேன். பழைய முகம், மூஞ்சி கழுவுன மாதிரி தெரிந்தது. பர்ஸில் கை வைத்தபோது ”ஏக் ஹஜார்” ஆயிரம் ரூபாய் தாருங்கள் என்ற போது மனசு என்னமோ செய்தது. வீட்டிற்க்குச் சென்றவுடன் மனைவி சொன்ன மந்திரச் சொல்: ”இனி சலூனுக்கு போகும் போது ரூபாய் 100 மட்டும் கொண்டு போனால் போதும். அதற்குள் என்ன செய்ய முடியுமோ அதெல்லாம் செய்யட்டும்”.

வள்ளுவர் காலத்திலும் கிராப் வெடிக் கொள்ளும் பழக்கம் இருந்திருக்கிறதாம். இப்படி எல்லாம் வள்ளுவரைக் கலாய்க்கிறார்கள் என்று என்று எனது பரமக்குடி தமிழாசிரியர் சமீபத்தில் கடிதம் முலம் தெரிவித்திருந்தார். எனது கம்பன் கலாய்கல் புத்தகத்தை, தமிழ் கற்றுவித்த, தமிழ்மேல் ஆர்வம் ஏற்படவைத்த தமிழாசிரியர் திரு எம் டி இராமச்சந்திரன் அவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்திருந்தேன். அவர் மேலும் விளக்கி இருந்தார். மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டாம், என்கிறார் வள்ளுவர். அதாவது மொட்டையும் வேண்டாம் அதாவது கிராப் போதும் என்று சொல்லாமல் சொன்னாராம். இப்படி எல்லாம் பொருள் கொள்ளாமல் கமபனை எடுத்து விளக்கிச் சொல்லி இருப்பது பாராட்டு என்பதாய் அமைந்திருந்த்து கடித வரிகள். (உண்மையில் அப்ப்டியா இருக்கு?). டிஎன்கே என்று உரிமையோடு அழைக்காமல், தாங்கள், உங்கள், என்று சொல்லி எழுதியமை கொஞ்சம் நெருடலாகவும் கௌரவமாகவும் இருந்தது.

சலூன் பற்றி எத்தனை விதமாய் சொல்ல்லாம் என்று யோசித்தால், சவரம் செய்தல், முடி வெட்டுதல், முடி திருத்தல் இப்படித்தான் பதில் வரும். ஹிந்தியில் ”தாடி பனானா” என்கிறார்கள். அதாவது முடியை எடுப்பதை, வளர்ப்பதாய் சொல்கிறது அந்த வாசகம். கம்பரிடமிருந்து ஒரு நோட்டிஃபிகேஷன் வந்தது. வேகமாய் கிளிக் செய்து பார்த்தால்,”மயிர் வினை முற்றி – இது என் பயன்பாடு”. கம்பரே சொல்லிட்டா அப்புறம் அதுக்கு ஏது அப்பீல்? ஆமா…கம்பரை சலூன் கடை வரைக்கும் கொண்டு வந்து விட்டதா என்மீது கோபப்பட வேண்டாம்… அப்படியே கம்பராமாயணம் ஒரு பார்வை பாக்கலாமே…வாங்க நீங்களும் கூடவே…

யுத்தம் எல்லம் முடிந்து, பரதனையும் பார்த்துப் பேசி முடித்து, தம்பிமார்களோடு இராமன் நந்திகிராமத்தை அடைந்தாராம். நாமெல்லாம் டிரஸ் மாட்டிக் கொண்டு செண்ட் அடித்துக்கொள்வோம். இராமரோ, மணம் வீசும் உடையை அனிகின்றாராம். அப்படியே மயிர் மழிக்கும் செயல் செய்து முடித்து, சரயு ஆற்றில் குளித்து முடித்த பின்னர் தேவரும் மகிழும் வகையில் ஃபேஸியல் செய்தார்களாம். சாரி…சீதை என்ன கமெண்ட் செய்தார் என்பதை கம்பர் சொல்லாத்தால், இந்த வம்பரும் சொல்லவில்லை. இதோ பாடல்:

நம்பியும் பரதனோடு நந்தியம்பதியை நண்ணி
வம்பயர் சடையும் மாற்றி மயிர் வினை முற்றி மற்றைத்
தம்பியரொஉ தானும் தண் புனல் படிந்த பின்னர்,
உம்பரும் உவகை கூர ஒப்பனை ஒப்பச் செய்தார்.

வேறு எங்காவது கம்பர் அழைத்துச் செல்கின்றாரா என்று பின்னர் பாக்கலாம்.

குறள் – 964


தலையின் இழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்
நிலையின் இழிந்தக் கடை. (964)

மயிர் கீழே விழுந்தா மயிரே போச்சின்னு போயிடலாம்..டீ புரமோஷன் ஆகிற அளவுக்கு வேலை பாக்கலாமா?? எப்போவும் மேலே போகும் வழி மட்டும் யோசிப்பா..

உயர்குடிப் பிறந்த மாந்தர் தம் உயர்ந்த நிலையிலிருந்து தாழ்வாரயின் தலையை விட்டு வீழ்ந்த மயிரினை ஒப்பர்.

Translation :
Like hairs from off the head that fall to earth,
When fall’n from high estate are men of noble birth.
Explanation :
They who have fallen from their (high) position are like the hair which has fallen from the head.

 

சுகமான சுமைகள்…


இந்த கல்யாணம் இருக்கே… ஆகலைன்னாலும் கவலை.. ஆனாலும் கவலை.. அந்த இரண்டாம் ரகம் சுகமான சுமை.. ஆனா  தலைமுடி எப்படி?? அதுவும் சுமை தான்.

மயிர் நீக்கின் உயிர் நீக்கும் கவரிமான் என்பார்கள். அது என்ன? மயிர் என்றால் அவ்வளவு உயிரா அதுக்கு??

இந்த முடி என்பது ஆண்பால் என்றே நினைக்கிறேன். பெண்களுக்கு கூந்தல் என்று இலக்கிய சொல் இருப்பது மாதிரி ஆண்களுக்கு ஏதாவது நல்ல சொல் இருக்கான்னு தேடித்தான் பாக்கனும்.

 என்னதான் ஆணுக்கு நிகர் பெண் என்று சொன்னாலும் கூட சில விஷயங்களை பெண்கள் செய்வது கொஞ்சம் சிரமம் தான். நான் சுஜாதா சொன்ன மேட்டருக்கு வரலை. இது முடியும் முடி சார்ந்த விஷயமும் தான். தனியாக ஒரு பெண், தனது பையனை அல்லது தம்பியை (why not a boy friend??) கூட்டிப் போய் முடி வெட்டி வருவது என்பது நெருடலான விஷயம் தான். இதை ஒரு படத்தில் (ரிதம் என்று நினைக்கிறேன்) ஹீரோயின் (மீனாவா??) அப்படியே தத்ரூபமாய் நடித்துக் காட்டி இருப்பார்.

 ஒரு காரியத்தை செய்யலாமா கூடாதா என்ற குழப்பம் இருக்கும் போது அதிகம் பேர் சொல்லும் வாக்கியம் இதுவாய்த்தான் இருக்கும். மயித்தைக் கட்டி மலையை இழுப்போம். வந்தா மலை. இல்லாட்டி மயிரே போச்சின்னு போயிரலாம். ஆஹா… மயிர் வைச்சி என்ன ஒரு சூப்பர் மேனேஜ்மெண்ட் டெக்னிக்..!!!

 எப்படியாவது MA முடித்தாக வேண்டும் என்பவர்களின் அட்சய பாத்திரம் தான் தொலைதூரக் கல்வி. அதிலும் பல ஆசிரியர்களின் தெரிவு  MA தமிழ் தான். இப்படி கணக்கு வாத்தியாராய் இருந்து தமிழ் எடுக்க வந்து சேர்ந்தார் நான் படிக்கும் பிளஸ் ஒன் வகுப்புக்கு. ஒரு சமணத்துறவி கூந்தல் தரையில் விழ வருவதாய் பாட்டு. விளக்குகிறார் அவர்.

நான் பக்கத்து மாணவனிடம் கிசுகிசுத்தேன்… அதெப்படி கடைசி பெஞ்சில் மட்டும் எல்லா வாத்தியார்களுக்கும் கண்ணு இருக்குமோ??

 எந்திரி.. என்ன?? என்றார்.

நான் கேட்டேன். சமணத்துறவிகள் மொட்டை அடித்திருப்பர். இது பாட்டு தப்பா இருக்கே?? எப்படி சாத்தியம்??

அப்பொத்தான் MA தமிழ் முடித்தவர் முழித்தார்… அடுத்த நாள் புலவர்களிடம் கேட்டு சொதப்பலாய் பதில் வந்தது. ஆனா அன்று முதல் நான் வகுப்பில் ஹீரோ என்ற “முடி”வானது.

மயிர் என்பது. வயசைக் காட்டும் வயதுமானி.

காலன் அனுப்பிய தூதன் என்று கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான் சொல்லி இருப்பார்.

ஒரு படத்திலும் கூட விவேக் கண்ணாடியில் முன்னாடி ஒரு நரை வர… ஆஹா இளமையை அனுபவிக்கவில்லையே என்று புலம்ப… அப்புறம்…அது தான் உங்க எல்லாருக்கும் தெரிஞ்ச கதையாச்சே??? சினேகிதர்களே… என் (ரகசிய) சினேகிதர்களே!!!

 நாம ஒருபக்கம் நுகர் பொருள் கலாச்சாரத்தில் விழுந்து புரண்டாலும், விழுந்து கிடந்து கும்பிடுவதில் சரனாகதி தத்துவம் மிளிரும். அதே போல் சரனாகதியின் உச்சம் தன்னை இழத்தல். தன் மயிரை இழத்தல். ஒரு முடி முடிசூடிய மன்னனின் வாழ்க்கையையே புரட்டிப் போடும் காலத்தில், முடி காணிக்கை இறைவனுக்கு தருவது பெரிய்ய செய்தி..

வாழ்க்கையில் ஒன்றும் இல்லை என்பதை மொட்டை அடித்துக் காட்டுவதை விட வேறு எப்படி காட்ட முடியும்??

 சூரத் SVNIT பேராசிரியர் ஒருவரை சமீபத்தில் பாத்தேன்.. நம்ம தேவாரம் மாதிரி முரட்டு மீசை.. பள பள மொட்டை.. என்ன ஒரு காம்பினேஷன். இது மைனஸ் மீசை = அட நம்ம சோ..

 பெங்களூரில் காலங்காத்தாலே மசுரு மசுரு என்று கூவி விற்பதைப் பாத்து அரண்டு போனேன்… பாத்தா தயிரோ மோரோ விற்கிறார்கள்… கொஞ்சம் தள்ளி ஆந்திரா திருப்பதிக்குப் போனா… அங்கே முடி வியாபாரத்தில் கோடி கோடியாய் வருமானம் ஈட்டுகிறார் நம்ம பாலாஜி..

 சமீபத்தில் முகநூலில் தலைவர்களை மயிர் கூச்சரியும் வகையில் கேள்வி கேட்டு முடி வெட்டியதாய் ஜோக்காய்   வந்து கொண்டிருந்தது.

இந்த இடத்தில் கம்பர் ஆஜர் ஆகிறார்…

 நீ ஏம்பா இப்படி தலையைப் பிச்சிகினு கீறே…?? நம்ம பாட்டை எடுத்து உடுப்பா.. அந்தாண்டே…

நெரே பிளைட் பிடிச்சிப் போய்… மேகத்தை கொஞ்சம் வெட்டி எடுத்து வரனுமாம்.. (ஏதோ கட்டி தங்கம் வெட்டி எடுத்துன்னு பாட்ற மாதிரி இல்லே???) கட்டியா இருக்கிற தேன் கொஞ்சமா செண்ட் இத்யாதி வாசனை திரவியங்கள் சேக்கனுமாம்.. அப்புறம் இருள் இருக்கே இருள் அதையும் சேத்து (அட அது தாங்க கருப்பு கலர் டை) நல்ல கொழைச்சி பிழியனுமாம்.. அப்புறம் அதை ஒட்டு மொத்தமா ஒண்ணா சேக்கனுமாம். கூந்தல் குரூப் என்று சொல்லலாமாம். அதை ஒரு தலைமேல் வைக்கனுமாம். அப்படி இருந்த கூந்தல் அந்த தலைக்கே ஒரு சுகமான சுமையாக இருக்குமாம்…

யாரோட கூந்தல் பத்தி கம்பர் இவ்வளவு சொல்லிடப் போறார்??. அட நம்ம ஹீரோயின் சீதையோட கூந்தல் இப்படி இருக்காம். எப்படி இருக்கு??

காரினைக் கழித்துக் கட்டி கள்ளினோடு ஆவி காட்டி

பேர் இருட் பிழம்பு தோய்த்து நெறி உறீஇ பிறங்குகற்றைச்

சோர்குழல் தொகுதி என்று சும்மை செய்தனையது அம்மா

நேர்மையைப் பருமை செய்த நிறை நறுங் கூந்தல் நீத்தம்.

கை இல்லா ரவிக்கையை சுஜாதா ரவிக் என்று சொல்லுவார்… அதிகமான சுமையை கம்பர் எப்படி சொல்றார் தெரியுமா???

 சும்மை… சும்மா… சூப்ப்ப்ப்ப்பரில்லே…

நாளை சந்திப்போமா???