வளைகாப்பு


[இது அரசியல் சார்ந்த பதிவு அல்ல. ஆனால் அரசியல் களத்தில் நடக்கும் சம்பவங்களை எடுத்து இலக்கிய சாயம் தரும் முயல்வு தான்]

பிரதமர் மோடி அவர்களுக்கும், பா ஜ கட்சியின் தலைவருக்கும் வளையல்கள் அனுப்பும் போராட்டம் நடந்ததாய் பத்திரிக்கையில் செய்தி வந்தது. நாமும் நம்ம கோட்டாவுக்கு எங்கெங்கோ சுத்தி அதில் வளையல்கள் எப்படி பேசப்பட்டிடுக்குண்ணு சொல்ல விழைகிறேன்.

வளையல்களுடன் தொடர்வு நிறைய இருப்பது, வளைகாப்பு தான். பரமக்குடி நெசவாளர் குடியிருக்கும் பகுதியில் வளைகாப்பு நடக்கும். 5 மாத கர்ப்பினியை தலைக்கு அலங்காரம் செய்வார்கள். கத்திரிக்கய் அலங்காரம் எனக்குப் பிடிக்கும். கிட்டத்தட்ட 7 பேர் சூழ்ந்து அந்த அலங்காரம் செய்ய வேண்டும். பக்கம் மூவர் வீதம் ஆறு நபர்களும்,, தலைமை அலங்காரம் செய்பவர் ஒருவர். இப்படி நாமெல்லாம் உன்னோடு இருக்கோம். கவலையே பட வேண்டாம் எனச் சொல்வது போல் நடக்கும் சடங்கு அது. எல்லாம் முடிந்து ஒரு போட்டோ எடுத்துக் கொள்வது வழக்கம்.

நான் அந்தமானுக்கு திருமணமாய் வந்த புதிதில் ஒரு இஸ்லாமிய நண்பரின் மனைவிதான் எங்களை ஆரத்தி எடுத்து வரவேற்றார்.. அவருக்கு பதில் மரியாதையாக், அவரின் மனைவிக்கு பரமக்குடியில் வளைகாப்பு நடத்தி மகிழ்ந்தோம். தலை அலங்காரம் & போட்டோவும் உண்டு. .

அப்படியே நம்ம பார்வையெ கொஞ்சம் சங்க காலத்துக்கு திருப்புவோம். அங்கேயும் வளையல் சத்தம் கேக்குது. இல்லெ..இல்லெ.. கேக்காமெ என்ன செய்றாய்ங்க பாக்கலாம்.

காதலும் வீரமும் போட்டி போட்டு அதை கவிதை வடிவில் தொகுத்த தொகுப்பு தான் நம்ம புறநானூறு. போரில் (அக்கப்போரிலோ அல்லது இந்தக் கால பீரிலோ இல்லீங்கொ) தலைவன் (இந்த இடத்தில் கட்சி தலைவன் நினைவுக்கு வந்தால் நான் பொறுப்பல்ல) அடிபட்டுக் கிடக்கிறான். தலைவியோ, இரவு நேரத்தில் அவரைத் தேடிப் போகிறாள். அழ நினைக்கிறாளாம். அழுதால் பக்கத்து ஏரியாவிலிருந்து புலி வந்தாலும் வந்துவிடும். எனவே, தலிவா… என்னை ..என் வளையலோடு சேத்துப் பிடிச்சிக்க.. அந்த சத்தமும் கேக்காது. நீயும் தப்பிச்சிக்கலாம். எப்புடி ஐடியா?

இந்தக் கால வளையல் மேட்டருக்கு கைக்குக் கிடைத்த அந்தக் காலப் பாடல் இதோ…

’ஐயோ!’ எனின்யான் புலிஅஞ் சுவலே;

அணைத்தனன் கொளினே அகன்மார்பு எடுக்கவல்லேன்;

என்போல் பெருவிதிர்ப்பு உறுக நின்னை

இன்னாது உற்ற அறனில் கூற்றே;

நிரைவளை முன்கை பற்றி

வரைநிழல் சேர்கம் நடந்திசின் சிறிதே

(புற நானுறு 255 பாடல் )

வளையல் நம்ம கையில் இருந்தா தானே சத்தம் எல்லம் வரும் அதுக்குப் பதிலா தலைவா, வலையலையே வச்சிக்கோ. இப்படியும் எடுத்துக் கொள்ளலாமோ?

சின்னவளை முகம் சிவந்தவளை என்று ஒரு அட்டகாசமான பாட்டு டி எம் எஸ் பாடியது கேட்டிருப்பீங்க. ஆனா ஆண்டாள் வளை(யல்) பக்கம் சற்றே கவனம் செலுத்திப் பாப்போம்.

சாரி கொஞ்சம் ஓவர் தினுசில் தான் இருகும் இந்த சீன். ரங்கன் திருவீதி உலா வருகிறார். எல்லாரும் தேமேன்னு கும்பிட்டுப் போக, இந்த ஆண்டாள் மனதுக்குள் மட்டும் ஓர் அனாவசியமான கேள்வி எழுகிறது. ஏன் இவர் என் வீட்டுப் பக்கம் வருகிறார்? (சைட் அடிக்க வருகிறாரோ என்று நினைப்பதை ஆண்டாள் எழுதவில்லை என்பது என் யூகம்)

ஆண்டாள் தொடர்கிறார். நம்ம திருமால் கலர் இருக்கே, சுண்டினா ரத்தம் வார மாதிரி எம் ஜி ஆர் மாதிரி தக தகன்னு மின்றாராம்.

பசுமையான் நிறம் கொண்ட திருமால். அட அப்புறம்….ரொம்ப செல்வாக்கானவர். அதை விலை உயர்ந்த கற்கள் பதித்த மாளிகையில் வேறு வசிக்கிறவராம். வாமன அவதாரம் எடுத்தப்பொ, கவுரவம் படத்து பாட்டு தான் எல்லாருக்கும் தெரியுமே? மூன்றடி மண் கேட்டான் வாமணன் உலகிலே..ஆனா அதுலெ திருப்திப்படாமெ ஏதோ குறை இருக்காம். அப்பொ குறை ஒன்றுமில்லைன்னு பாட என்ன செய்யலாம்னு நெனெச்சி, ஆண்டாள் வளையலை ஆட்டெயப் போட வந்திருப்பாரோ இந்தப் பொல்லாத இரங்கன்.

இப்படி ஓடுது ஆண்டாள் கற்பனை. என் கற்பனை இந்த மாதிரி ஏதும் குத்தம் குறை இருந்தா வச்சிக்கட்டும் என வளையல் அனுப்பி இருப்பாகளோ? நாம பாட்டும் பாத்திடுவோம்.

மச்சு அணி மாட மதிள் அரங்கர் வாமனனார்
பச்சை பசும் தேவர் தாம் பண்டு நீர் ஏற்ற
பிச்சை குறை ஆகி என்னுடைய பெய் வளை மேல்
இச்சை உடையறேல் இத் தெருவே போதாரோ ?

திருவரங்க திவ்ய தேசத்தை ஆண்டாள் மங்களாசாசனம் செய்த 610 ஆவது பாசுரம் இது.

இவ்வளவு பாத்த நாம, கம்பனை விட்டுட்டா அவரு கண்டிப்பா கோவிச்சிக்குவாரு. கம்பன் பார்வையில் வளையல் என்ன பாடு படுதுண்ணும் தான் பாத்திடுவோமே. அண்ணலும் நோக்கி, அண்ணியும் நோக்கிய பின்னர் நிகழும் ஒரு காட்சி. வில் ஒடிந்த சத்தம் காதை எட்டுகிறது. உடைத்தது அந்த ஆசாமிதானா? அதை உடனடியாக தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். சாதாரணமாகப் பெண்கள் ஆண்களை நிமிர்ந்து பார்ப்பது அந்தக் காலத்தில் வழக்கம் இல்லையே. ஏதாவது தந்திரம்தான் செய்யவேண்டும். கையில் இருக்கும் வளையல்களைச் சரி செய்வதுபோல், ஓரக்கண்ணால் ராமனைப் பார்த்தாள், அப்பாடா அந்தக் காலத்தில் அவனா நீ எனக் கேட்கவில்லை.

அப்பொ இந்தமாதிரி நாடகமே தேவையில்லை எனில், வளையலுக்கே வேலை இல்லையோ!! நமக்கெதுக்கு அரசியல்? இலக்கியத்தில் குதிப்போம்.

இதோ கம்பன் வளையலை வைத்துக் கலக்கும் பாடல்.

எய்ய வில் வளைத்ததும், இறுத்ததும் உரைத்தும்
மெய் விளைவு இடத்து முதல் ஐயம் விடல் உற்றாள்,
ஐயனை அகத்து வடிவே அல, புறத்தும்
கை வளை திருத்துபு கடைக்கணின் உணர்ந்தாள்

தொலைக் காட்சியினைத் தொடர்ந்து பார்த்தால் இன்னும் ஏதாவது சங்கதி கிட்டும். அப்பொ கம்பனோடு கை கோர்த்து வருகிறேன்.

அயுக்கு மூஞ்சி மீனாச்சி, மூஞ்சை கழுவி நாலாச்சி…


Dangaamaari

சமீபத்தில் வாத்தியார்களுக்கு பட்டப் பெயர்கள் வைப்பது பத்தி ஒரு தனியார் தொலைக்காட்சி அறிவிப்பு கொடுத்தாலும் கொடுத்தது, நீயா நானான்னு மக்கள் முகநூல் வாட்ஸ் அப் என்று பொங்கி எழுந்து விட்டார்கள். ஒரு வேளை அடுத்த மேடை விவாதத்துக்கு ”இந்த மாதிரி தலைப்பு தேவையா? இல்லையா?” என்றே வச்சிருவாகளோ? செஞ்சாலும் செய்வாய்ங்க. ”விஜய் அப்பா” ன்னா யாரு தெரியுமா? ஷோபாவோட புருஷர்ன்னு சொல்லுவீங்க..சாரி..அது என்னோட பேருங்க. எப்படி??

 

வாத்தியாருங்களுக்கு பட்டப் பெயர் இருக்கோ இல்லையோ, நம்ம பசங்க பேரெடுக்கிறாங்களோ இல்லையோ, அவங்க சப்ஜாடா நம்ம பேரெ எட்த்துட்றாங்க. அவங்க அவங்க பேரோட அப்பான்னு சேத்து சொல்ல வேண்டிய நெலமை நம்மது இருக்கு. அம்மாக்கள் தினத்திலெ அவங்களுக்கும் இதே கதிதான் என்கிறதையும் சொல்லியே ஆகணும்.

timthumb

ஆனா பேரு வைக்கிறதுக்கும் ஒரு நோக்கம் இருக்கணும். நாம படிக்கிறச்செ ரிசர்வ் பேங்க் கவர்னர் பேரு மன் மோகன் சிங். இப்பொல்லாம் எல்லா மீடியாக்களில் அந்தப் பெயர் வருவது போல் இந்தப் பெயர் அவ்வளவு பாப்புலர் ஆகாத காலம். கூடப் படிக்கும் ஒரு அறிவுள்ள (அழகானவளும் கூட) மாணவிக்கு எம் எம் எஸ் என்று பட்டப் பெயர் வைத்தோம். அடிக்கடி பேசி அந்தப் பெயர் மனதிலும் இருக்கும். [ஆனா இப்பொ அந்தப் பொண்ணு பேரு மன்சுலெ இல்லீங்கொ] அதே போல் அல்டாமிஷ் என்றும் ஒரு பட்டப்பெயர் இன்னொருத்திக்கு வைத்தோம். உங்களில் எத்தனை பேருக்கு குதுப்மினாரைக் கட்டி முடித்தவர் பேரு தெரியும்? அட அது தாங்க அல்டாமிஷ். அலட்டிக்காமெ இப்படி பட்டப் பேரு எல்லாம் வச்சி பட்டமெல்லாம் வாங்கினதெல்லாம் பழங்கதைங்க.

பட்டப் பெயரெல்லாம் கூட பரம்பரெ பரம்பரெயா வரும் போலிருக்கு. சமீபத்தில் கும்பகோணம் போனபோது, ”என் பையன் கொஞ்சம் அதிகம் தூங்குறான்” என்றேன். உன் புள்ளெ உன்னெய மாதிரிதானே இருப்பான் என்று உடன் பதில் வந்தது. ஒரு வேளை அப்பவே கும்பகர்ணன் என்று பேரு வச்சிருப்பாங்களோ? [அப்பாடா… ராமாயணம் வந்தாச்சி ஒரு வழியா. கம்பரை கொண்டு வந்திடலாமா? ம்..ம்… டைட்டிலுக்கு மேட்ச் இன்னும் வரலியே??… அப்பொ இன்னும் கொஞ்ச நேரம் சுத்திட்டு கம்பருக்கு வரலாம்]

அப்படியே காரில் போகும் போது நமக்கெல்லாம் ”பழைய பாட்டு கேட்போர் சங்கம்” ன்னு பேரு வச்சிட்டாங்க இப்போதைய தலைமுறை. ”அர்த்தம் புரியாத பாட்டு கேட்போர்” என்று நாமளும் பேரு வச்சோம் பசங்களுக்கு. [நாமெல்லாம் அப்பவே பட்டப் பேரு வச்ச கதையும் சொன்னோம் என்பதை எதுக்கு மறைக்கணும்?] அதெல்லாம் கெடையாது. அர்த்தம் இருக்கு பாருங்க என்று, அழுக்கு மூட்டை மீனாட்சி மொகத்தெக் கழுவி நாலாச்சி என்று விளக்கமும் வந்தது ஒரு புதுப்பாட்டின் மூலம்.

ஸ்பெல்லிங் மிஸ்டேக். நாளாச்சின்னு தான் வருது; நாலாச்சி இல்லை என்றேன். கூடவே விளக்கமும் வந்தது. மீனாட்சி என்ற ஒரு நபர் முகத்தைக் கழுவக் கழுவ, முதல் நபர் நான்கு நபரா மாறி பாக்கிறவங்க கண்ணுக்கு தெரிஞ்சாகளாம். இதெத்தான் அயிக்கு மூட்டெ மீனாச்சி மூஞ்சி கய்வி நாலாச்சி என்று பாடியிருக்காய்ங்க என்று கோணார் இல்லாமல் உரை வந்து விழுந்தது. கூடவே நீங்களும் இப்படி கம்பன் பாட்டிலும் ஏதாவது ஸ்பெல்லிங் மிஸ்டேக் பாருங்களேன் என்று அட்வைஸ் வேறு.

நானும் விவேக் ஸ்டைலில், அடப்பாவிகளா இப்பொத்தான் கம்பன் விழாக்கள் நடக்கும் இடங்கள்லெ ஏதோ இன்விட்டேஷனாவது வந்துட்ருக்கு. இப்படி கம்பனில் எழுத்துப் பிழைன்னு தேட ஆரம்பிச்சோம், அதுக்கும் ஆப்பு தான்.

ஆனா, ஒரு மாதிரி எழுத்துப் பிழை சாயல்லெ ஒரு கம்ப மேட்டர் சிக்கினதெச் சொல்லாட்டி, எனக்கு எப்படி தூக்கம் வரும்? [கம்பனை கரைத்துக் குடித்தவர்கள் தயவு செய்து மன்னிக்கவும்]

மொதெல்லெ சிச்சுவேஷன் சொல்லிட்றேன். வாலி வதம் முடிந்ததுக்கு அப்புறம், இராமன் சுக்ரீவனுக்கு அறிவுரை சொல்லும் இடம். சுக்ரீவன் கிரீடம் எல்லாம் போட்டுகினு, பொய்யே சொல்லாத இராமன் கால்லெ தபால்னு விழுகிறார். கட்டிப்புடி வைத்தியம் மாதிரி மொழியின் எல்லையை அறிந்த இராமன், கொஞ்சம் அட்வைஸ் சொல்லும் இடம். ”ஆமா… எல்லாம் சரியாத்தானே இருக்கு?” என்று தருமி மாதிரி சொல்லப்படாது. இப்பொ இந்த நக்கீரன் எண்ட்ரி ஆகும் இடம் வருது.

இராமன் காலில் விழும் போது, அந்த நேரத்தில், அந்த தாழும் வேளையில் என்று தானே இருக்க வேண்டும். வம்படியா கம்பன், அந்த தாழும் வேலையில் என்று மிஸ்டேக்கா சொல்றதா இந்த சாமான்யன் பார்வை சொல்லுது. கால்லெ விழுவதே வேலையாகச் செய்த என்று எடுத்துக்கலாமா? அல்லது வேல் மாதிரி காலில் பாய்ந்து வணங்கினான் என்று சொன்னாரோ?, இது அந்தக் கம்பருக்கே வெளிச்சம்.

இதோ அந்தப் பாடல் வரிகள்…

பொன் மா மௌலி புனைந்து பொய் இலான்
தன் மானக் கழல் தாழும் வேலையில்
நன் மார்பில் தழுவுற்று நாயகன்
சொன்னான் முற்றிய சொல்ல்ன் எல்லையான்.

மூஞ்சி கழுவி நாலாச்சிக்கும், தாழும் வேளைக்கும் நம்ம போட்ட முடிச்சு எப்படி??

எது எப்படி இருந்தாலும், எல்லா புகழும் கம்பனுக்கே…

தெருத்தெருவா கூட்டுவது…


Modi in sydni

தூய்மையான இந்தியாவை உருவாக்குவோம் என்று சொல்லி விட்டு, அதோடு நிற்காமல், அப்படியே அடுத்தடுத்து அரசு இயந்திரத்தையும் பொது மக்களையும் சுழற்றி வருகிறார் நம் பிரதமர். ரொம்ம காலத்துக்கு அப்புறம் இப்பத்தான் நம்ம நாட்டுக்கு பிரதமர்னு ஒருத்தர் இருக்கார்ன்னு மக்கள் நம்பவே ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. அமெரிக்கா என்ன? ஆஸ்திரேலியா என்ன? மைக்கை சரி செய்து உதவிய செயல் என்ன? இப்படி என்ன? என்ன? என்ற லிஸ்ட் போட்டுக் கொண்டே போகலாம். உலகம் முழுக்க அவருக்கு ஆதரவாளர்கள் ஒரு பக்கம் உருவானாலும் கூட அவரை எதிர்ப்பவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.

சமீபத்தில் இப்படி மோடி எதிர்ப்பாளர் ஒருவர் மல்லுக் கட்டிக் கொண்டு நின்றார். நம்ம தான் அரசு அதிகாரியா இருக்கிறதுனாலெ, மோடி பக்கம் தானே நிப்போம். (இதுக்கு முன்னாடி அப்படி இருந்தீகளான்னு கேள்வி கேட்டு, நம்மளை இக்கட்டுலெ மாட்டி வைக்கக் கூடாது). ஆசிரியர்கள் தினத்தில் அவர் எப்படி குழந்தைகளோடு பேசப் போச்சி? ஆசிரியர்கள் தானே பேசனும் என்றார் அந்த ரிட்டையர்ட் ஆசிரியர். காலம் பூரா வாத்திகள் பேசுறதெக் கேக்கிறாய்ங்க பசங்க. இன்னெக்கி மோடியோட பேசினதுலெ என்ன தப்பு? என்றேன். ஒத்துக்கவே மாட்டேன்றார் மனுஷன். பாவம் National Informatics Centre தொழில்நுட்ப உதவிகள் செய்ததை புரிந்து கொள்ளாமல், அந்த NIC தான் கேள்விகள் தயார் செய்து கொடுத்தார்கள் என்று யாரோ சொன்னதை, உண்மை என்று நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார். பாவம் அவரிடம் படித்த மாணவர்கள் அதை விடப் பரிதாபம்.

mgr

எது நல்லதோ கெட்டதோ, இந்த தூய்மை இந்தியா பத்தி எல்லாரும் சொல்லிட்டு சொல்லிட்டு சொல்லிட்டு இருக்கும் போது, ”வாங்கைய்யா வாத்தியாரய்யா” ஸ்டைலில் தெருத்தெருவாய் கூட்டுவது பொது நலத்தொண்டு, அதை ஊரார் தெரிந்து கொள்ள படம் எடுத்தாலும் பொது நலம் உண்டு என்பதை நிரூபித்து விட்டார். எந்த சர்க்குலர் நெட்டில் இருந்து இறக்கிக் காட்டினாலும், நமக்கு அதிகார பூரவமாக வரலையே என்று சொல்லும் நம் துறை தலைவர் கூட, மோடி அவர்கள் தொடப்பக்கட்டையெ தூக்கினதைப் பாத்து தானும் களத்தில் இறங்கி எல்லாரையும் களத்தில் இறக்கியது கலக்கலான கதை தான்.

c bay

நம்ம ஏரியாவை நாமளே கிளீன் செய்யும் காரியம் ஏதோ புதியதாகத் தெரிந்தாலும், நமக்கு அது அரதப் பழசுங்கோ… அது, அந்தமானுக்கு வந்த புதிது. 1986. அந்தமானின் தென் கோடித் தீவான கிரேட் நிகோபாரில் தான் முதல் வேலை. அந்தமானில் தலைநகராம் போர்ட் பிளேயர் வரவே மூணு நாளு கப்பல்ல ஆடி அசெஞ்சி வந்துட்டு, அப்புறம் நாலு நாள் சின்ன கப்பல்லெ பயணம் செஞ்சா வரும் அந்த கேம்ப்பல்பே என்கிற தீவு. (என்ன சிந்து பாத் கதை ஞாபகத்துக்கு வருதா? நல்ல லுக்குக்கு லைலாக்களும் இருந்தனர் என்பது தனிக்கதை.)

12 பேர் தங்கும் ஒரு டார்மெட்ரி தான் நமது மாளிகை அப்போது. இரண்டு கழிப்பறைகள். வந்த அன்றைக்கே முகம் சுழிக்க வைத்தன அவைகளின் சுத்தம். கழிவறை சுத்தம் செய்யும் ஊழியர் அந்த ஊருக்கே ஒரு ஆள் தான். அதனால் அவருக்கு செமெ டிமாண்ட். மனுஷன் அந்தக் காலத்திலேயே சபாரி கோட் சூட் போட்டார்னா பாத்துகிடுங்க. சுத்தம் சோறு அவருக்கு விருந்தே போட்டிருக்கு. அந்த டார்மெட்ரியில் குளிக்கப் போகும் போது சர்க்கஸ் தெரிந்தவர்கள் தான் நல்லா போக முடியும் கிணற்றடிக்கு. சின்ன சின்ன கல் வைத்து அதில் ஒவ்வொரு காலாய் கவனமாய் வைத்து, சகதியில் விழுந்து விடாமல் கவனமாக கிணறுக்குப் போக வேண்டும். குளிக்கும் போது அந்தத் தண்ணியும் அதே சகதியில் போய் சேரும்.

வழக்கமான ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை அப்படியே பேசிட்டு இருக்கும் போதே ஒரு நண்பர் சட்டுன்னு,’ நாமளே ஏன் டாய்லெட் கிளீன் செய்யக் கூடாது?’ என்று சொல்ல, நான் முதலாவதாக சப்போர்ட் செய்து கை தூக்கினேன். (சில சமயங்களில் தண்ணி அடிக்காத பார்ட்டிகளில் கூட நல்ல ஐடியாக்கள் உதயமாகும் நம்புங்க தோழர்களே..). சிலர் தயங்கினர். ’என்னையெப் பாத்தா என்ன டாய்லட் கழுவும் ஆளாகவா தெரியுது?’ என்று கேள்வி வேறு வந்தது. அதெல்லாம் கெடையாது. ரெண்டு பேர் ஒரு டீம். மொத்தம் 6 டீம். வாரத்துக்கு ஒரு தடவை கிளீன் செய்யணும். பரிட்சாத்த முறையில் கிளீன் செய்பவர்கள், நாமே கிளீன் செய்த டாய்லெட்டிலும் மற்றவர்கள் நாற்றம் பிடித்த டாய்லெட்டிலும் போக ஒப்பந்தம் ஆனது.

ஜாலியா டாய்லெட் கழுவ ஆரம்பிச்சி முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் பாத்தா, “மாமி, முகம் தெரியும் மாமி” என்று இப்போதைக்கு ஒரு டைல்ஸ் கம்பெனி விளம்பரம் மாதிரி, அந்தக் காலத்திலேயே மொகம் பாக்குற மாதிரி பளிச்சின்னு ஆயிடுச்சி. அதெப் பாத்துட்டு அடுத்த வாரமே, எதிர்ப்புக் குரல் கொடுத்தவங்களும் சப்போர்ட் செய்ய ரெண்டு டாய்லெட்டும் பள பள, பளிச் பளிச்..

அடுத்த ஞாயிறு கிணற்றடிக்கு கவனத்தைத் திருப்பினோம். கையில் கிடைத்த கத்தி கம்பு அரிவாள் என்று (ஏதோ கலவரத்துக்கு போற மாதிரி தெரியுதா? – ஆமா, பரமக்குடிக்காரங்க இப்படி ஏதும் சொன்னா, வில்லங்கமா தான் நெனைப்பீங்க…) கிளம்பினோம். ரெண்டு மணி நேரத்துக்குள் முழுதாய் சுத்தம் ஆனது. சும்மா பான் (அடெ அந்தமான்லெ வெத்திலெங்க) வாங்க வந்த உதவிப் பொறியாளர், நாம் செய்யும் வேலை பாத்து பதறிட்டார். ஐயோ… இதெல்லாம் உடுங்க. நாளைக்கே இந்த ஏரியா சுத்தம் செய்து உடற்பயிற்சி செய்ய பார் (அடெ… உண்மையான பார் தாங்க) எல்லாம் அமைத்து தந்தார்கள். (ஆனால், கிளீன் செய்த செலவும் சேத்து அவர் ஏப்பம் விட்ட கதை அப்போது நமக்கு மண்டையில் ஏறலை… இப்பவும் சில வில்லங்கமான சேதிகள் நம் மண்டையில் ஏறுவதில்லை. எப்படி எல்லாம் யோசிக்கிறாய்ங்க என்று தான் யோசிக்க முடியுது.)

நீ 86 ல் நடந்த கதை சொல்றே… நானு, 8ம் நூற்றாண்டு கதை சொல்லவா? இது கம்பரின் குரல் அசரீரியாய் வந்தது.

சொல்லுங்க சாமி….அது, தூய்மை இந்தியா பத்தித்தானே?? – இது நான்.

“ம்…. தூய்மை சரி தான். ஆனால் இலங்கை பத்தி…” பதில் சொன்னார் கம்பர்.

சூர்ப்பனகை வரும் முன்னர் எவ்வளவு சூப்பரா இருக்கு அரன்மனை என்பதாய் வரும் நம்ம பாட்டு. எங்கே பாத்தாலும் பூக்கள். அதிலிருந்து மகரந்தங்கள் கொட்டுவதால் மணம் வீசும். அரசர்கள் எல்லாம் (அம்மா காலில் போட்டி போட்டு விழுபவர்கள் மாதிரி) விழும் போது கிரீடங்கள் மோதுமாம். அப்புறம் அதில் இருந்த ரத்தினங்கள், முத்து எல்லாம் கொட்டுமாம். அது விழுறதுக்கு முன்னாடியே வாயு பகவான் துடைச்சு எடுத்து குப்பை இல்லா இலங்கையா மாத்திடுமாம். அப்படி இருந்த சபையில் இராவணன் இருந்தானாம். எப்புடி நம்ம சரக்கு?

கம்பன் தொடர்ந்தார்.. இதோ உனக்காக பாட்டும்…பிடி.. சொல்லி மறைந்தார். நான் படித்த எனக்குப் பிடித்த பாடல் இதோ…

நறை மலர்த் தாதும் தேனும், நளிர் நெடு மகுட கோடி
முறை முறை அறையச் சிந்தி முரிந்து உகும் மணியும் முத்தும்,
தறையிடை உகாதமுன்னம் தாங்கினன் தழுவி வாங்கி,
துறைதொறும் தொடர்ந்து நின்று சமீரணன் துடைப்ப மன்னோ.

மீண்டும் வருவேன்…. எதையாவது கிளீன் செய்வோம்லெ…

ஹிந்தியும் நானும்


Abi 1

அபியும் நானும் படத்தெ எல்லாரும் ரசித்துப் பாத்திருப்பீங்க. அந்தப்படம் ஏன் பிடிச்சிருக்கு? ன்னு கேட்டா, ஒவ்வொருதரும் ஒவ்வொரு காரணம் சொல்லுவீங்க. ஆனா, எனக்கு என்னவோ, அந்தப் படத்தோட பெயரே ரொம்பப் பிடிச்சிப் போச்சி.. (இம்புட்டு நாள் கழிச்சி எழுதுறதுக்கும் ஆச்சி). அந்தப் பட டைட்டில் என்னை பள்ளிக்கூட நாட்களுக்குக் கூட்டிப் போயிடுச்சி. ஆறாவது வகுப்பில் பரமக்குடி பள்ளியில் பி என் நாகநாதன் அவர்கள் நடத்திய பாடத்தை நினைவு படுத்திடுச்சி அந்தப் பட டைட்டில். ஆங்கிலத்தில் அபியும் நானும் மாதிரி சொல்வதானால் எப்பொவுமே Abi & I என்று தான் சொல்லணுமாம். I and Abi என்று சொல்லக் கூடாதாம். ஆனால் தமிழில் அந்தச் சிக்கலே கிடையாது. நானும் அவனும், அவனும் நானும் என்று எப்படி வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம்.

abi 2

இப்பொ அந்த ஹிந்தியும் நானும் டாபிகுக்கு வரலாம். தமிழ் நாட்டுக்கும் ஹிந்திக்கும் தான் ஏழாம் பொருத்தம் இருகிறது உலகத்துக்கே தெரிஞ்ச கதை தானே? சமீபத்திலெ மங்கல்யான் வெற்றியினை இந்தியாவே கொண்டாடிக் கொண்டிருக்க, டீவியிலெ நாமெல்லாம் மயில்சாமி அன்னாதுரையத் தேடிக் கொண்டிருக்க, காமெடி நடிகர் மயில்சாமியோடு சூரிய வணக்கத்தில் பேசிக் கொண்டிருந்தனர் சன் குழுமத்தினர். அதெப்படி படிக்கத் தெரியாமல் வெளிநாடு எல்லாம் போய் கஷ்டமாயில்லையா என்று கேட்டனர். ஒரு வெளிநாட்டில், இங்கிலீஸ் ஹிந்தி தெரியாமல் சிரமப்பட்டாராம். காமெடி நடிகர் சீரியஸாக, எனக்கு தெரியாவிட்டாலும் என் மகன்களை ”இங்கிலீஸ் படிங்க.. ஹிந்தி படிங்க” என்று சொல்லி அவர்களும் நல்லா படிச்சி நல்லா இருக்காங்க என்றார். ஹிந்தி எதிர்ப்பு சேனல்களில் இப்படி ஹிந்தி ஆதரவு செய்தி வருவது வித்யாசமாய்ப் பட்டது.

இப்படித்தான் என் அப்பாவும் ஒரு தடவை ராமேஷ்வரம் போய் வரும் போது முழுக்க ஹிந்திக் காரர்கள் நடுவில் சிக்கிக் கொண்டு தடுமாற, நான் வம்பாய் ப்ராத்மிக் மத்யமா என்று ஹிந்தி படிக்கத் திணிக்கப் பட்டேன். அறம் செய விரும்பு என்பதற்கே கோணார் உரை தேடும் அந்தக் காலத்தில் வம்படியாய் ஹிந்தி படிப்பது சிரமமாய் தான் பட்ட்து. பின்னே சும்மாவா பரமக்குடி சின்னக் கடை பஜார் முதல் ஆத்துப்பாலம் வரை அஞ்சு கிமீ போய் வர வேண்டுமே?). அப்பா மீதும் வம்பாய் “ஏக் காவ் மே ஏக் கிஸான் ரகுதா தா…” என்று சொல்லிக் கொடுத்த ஹிந்தி வாத்தியார் மீதும் புரியாமலேயே கோபம் தான் வந்தது.

abi 3

அப்படியே நானும் BE படித்து முடித்து வேலைக்கு மனு போடும் போது கவனமாய் ஹிந்தி பேசும் இடங்களுக்கு அப்ளிகேஷன் போடுவதைத் தவிர்த்து வந்தேன். சிவில் படிப்பு படித்தவர்களுக்கு தமிழகத்தில் பிரகாசமான எதிர்காலம் இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையிலும்… ஹிந்தி ஒழுங்காய் படிக்காத காரணத்தால் இப்படி ஹிந்தி பெல்ட் இடங்களுக்கு அப்ளிகேஷன் கூட போட முடியாமல் இருந்தது. கால ஓட்டத்தில் அந்தமானில் ஹிந்தி பேச வேண்டி இருக்கும் என்ற உண்மை தெரியாமலேயே வந்து சேர்ந்தேன்.

அந்தமானில் வந்து இறங்கியவுடன் இங்கு வாழும் தமிழர்கள் அத்தனை பேரும் ஹிந்தியில் பேசித் தள்ளுவதைப் பாத்தா நமக்குத் தலை சுத்த ஆரம்பித்த்து. ஹிந்தி தெரியாத காரணத்தால் சில இளம் பெண்களிடம் சகஜமாய் பேச முடியாத சங்கடம் வேறு மானத்தை வாங்கியது. (தோதாக அப்போது தான் புதிதாய் வேலைக்குச் சேர்ந்த சில இளைஞிகளும் இருந்தனர். ஹிந்தியில் சந்தேகம் என்று சொல்லி கடலை போடவும் முடிந்தது. ஹிந்தி பேச ஒரு பெங்காலி நண்பர் சொன்ன ரெண்டு டிப்ஸ்… 1. அடுத்தவன் சிரிப்பதை பொருட்படுத்தாமல் பேச வேண்டும். 2. தெரியாத வார்த்தைக்கு ஓ போட்டு சமாளிக்கணும். [அம்மாவுக்கு சங்கடம் வரும் போது உதவும் ஓ மாதிரி]

நான் ஹிந்தி பேச ஆரம்பித்தாலே எல்லாரும் சிரிக்க ஆரம்பித்து விடுவர். கவலைப்படாமல் தொடர்ந்தேன். இந்த ஓ விதியும் கொஞ்சம் பாக்கலாமே.. கடப்பாறையைக் கையில் எடுத்து கல்லின் கீழே வைத்து கல்லை இங்கிருந்து அந்த இடத்திற்கு தள்ளு என்று ஹிந்தியில் சொல்ல வேண்டும். ஒ ஹாத் மே லேகர் ஓ நீசே ஓ கரோ ஓ சே ஓ மே ஓ கரோ.. இப்படி முதலில் சொல்லி அப்புறம் வார்த்தை வளர வளர போட்டு நிரப்பும் வித்தை காலப் போக்கில் வர ஆரம்பித்தது.

ஆண்டுகள் கடந்தன. மற்றவர்களின் ஹிந்தி சுமாராய் இருப்பதால் என் ஹிந்தி நல்ல ஹிந்தி என்று சொல்லப்பட, ரேடியோ, தூர்தர்சனிலும் தொடர்கிறது என் ஹிந்திப் பயணம். அந்தமானில் டாலிக் எனப்படும் TOLIC – Town Official Language Implementation Committee க்கு செயளர் ஆகி மலர் வெளியிடும் அளவுக்கு வந்துட்டேன். தற்போது லட்சத்தீவுகளின் டாலிக் அமைப்புக்கு தலைமைப் பொறுப்பும் இருக்கிறது. (நாய் வேஷம் போட்டால் குரைத்துத்தானே ஆக வேண்டும்? அல்லது பேய்க்கு வாழ்க்கைப் பட்டா புளிய மரத்துக்கு ஏறப் பயந்தா எப்படி? எப்படி வேணும்னாலும் நெனெச்சுக்குங்க)

போன வாரம் லீவில் பேங்களூர் சுத்திக் கொண்டிருக்கும் போது தில்லியிலிருந்து (ரெண்டு மாதத்தில் ஓய்வு பெற இருக்கும்) ஒரு (திருமதி) செயலர் வருவதாகவும், ஹிந்தி வேலையை ஆய்வு செய்யவே வருவதாகவும் செய்தி வர, என் லீவுக்கு வந்தது வேட்டு. என் ஹிந்தியும், என சக ஊழியர்களின் துல்லியமான உச்சரிப்பும் அவருக்கு பிடித்துவிட நாங்கள் அவருக்காய் வழங்கிய பொக்கேக்களை அதான் பூச்செண்டுகளை, நம் துறை ஊழியர்களுக்கே வழங்கி கௌரவித்தமை பெருமையாகவே இருந்தது.

கம்பர் இறங்கி வந்தார். ”நல்லா மாட்டிக்கிட்டெ… இந்த டாபிக்லெ எப்படி இராமாயணம் கொண்டு வருவே?” கிண்டலாய்க் கேட்டார்.

இங்கே சொல்றதுக்கு முன்னே அங்கே அவர்களிடமே சொல்லிட்டேனே… இது நான்.

என்னப்பா வம்பா ஏதாவது சொல்லி வச்சியா?? – கம்பர் கேள்வியில் வருத்தம் தெரிந்தது.

தொடர்ந்தேன். அதெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை ஐயனே… கொச்சியில் இருந்து அகத்தி தீவுக்கு விமானம் ஏறி, அப்புறம் கவரத்தி தீவுக்கு ஹெலிகாப்டரிலும் பயணம் செய்த அந்த பொக்கே என்ற பூங்கொத்து அவ்வளவு விரைவாக நம் கைக்கே திரும்பி வந்தது சுக்ரீவனைப் பாக்கப்போன இலக்குவன் வேகமா போனமாதிரி வேகமா வந்திடுச்சே என்றே செயலரிடம். வாவ் என்று ஒரு ஆச்சரியம் வந்தது..

நீங்களும் கிட்கிந்தா காண்டத்து கிட்கிந்தைப் படலத்தில் வரும் அதெப் படிச்சா ஒரு வாரே…வா சொல்லிட மாட்டீங்க.. ?? (அந்த அல்ப சந்தோஷத்துக்குத்தானே இம்புட்டு எழுதுறது)

வாலியின் வலிமையான தம்பி சுக்ரீவனைப் பாக்க, மனுகுல திலகமான இராமன் தம்பி இலக்குவன் கிளம்புகிறான். சுட்டுப் பொசுக்கும் காட்டில், வானையே தொட்டு நிற்கும் ஏழு மராமரங்களைப் போகும் வேகத்தில் அப்படியே தள்ளிட்டுப் போறதெப் பாக்கறச்செ, ஏழு மரங்களெத் தொளச்சிட்டுப் போன இராமபாணம் மாதிரியே போனானாம். எப்புடீடீடீ???

வெம்பு கானிடைப் போகின்ற வேகத்தால்
உம்பர் தோயு மராமரத் தூடுசெல்
அம்பு போன்றன னன்றடல் வாலிதன்
தம்பி மேற்செலு மானவன் தம்பியே

வேகம் பற்றி சொல்ல கம்பன் யூஸ் செய்ததை சந்தடி சாக்கில் நானும் யூஸ் செய்திட்டேன். தப்புங்களா என்ன??

ஆஸ்திரேலியா நண்பர் அன்பு ஜெயா அவர்கள் கவனத்திற்கு… உவமையணியும் உயர்வு நவிற்சி அணியும் ஒரே பாட்டில் இருக்காம்… உங்களுக்குத் தெரியாததா??

வேறு அவல் கெடச்சா மெல்ல வர்றேன்.

“பாரு”க்குள்ளே நல்ல நாடு….


dry day 1

அந்தமான் தினசரியான ”தி டெய்லி டெலிகிராமில்” (இது தானுங்க இந்த ஊரு தினத்தந்தி) அடிக்கடி இன்று Dry Day என்று அறிவிப்பு தருவார்கள். மது விற்பனை மற்றும் மதுவிடுதிகளுக்கு அன்று விடுமுறை என்று அறிவிக்கின்றனர் இப்படி. சாதாரணமாக Dry Fruits என்றால் உலர்ந்த கனிகள் என்று சொல்லும் அந்த வார்த்தைப் பிரயோகத்தை, மதுவில்லா நாளைக் குறிப்பிடும் போது சொல்வது லேசாக நெருடலாய் இருக்கிறது. மது இல்லை என்றால் அன்றைய தினமே ஏதோ வறண்ட பாலைவனமாய் ஆகிவிடுமோ? என்ற சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு இருக்கிறது அந்த சொல்லாடல். ஹிந்தி தெரியாத நம்மைப் போன்ற (பெரும்பாலான தமிழக மக்கள் உள்ளிட்ட) பலரை முன்பு அஹிந்திபாஷி என்று சொல்லி வந்தனர், ஹிந்தி அறிந்தோர். இப்போது அதனை ஹிந்தி அறியாதோர் என்று சொல்லும் படியாக மாற்றிக் கொண்டனர். இதே போல் மதுவில்லா நாள் என்றும் இந்த Dry Dayக்குப் பதிலாக மாற்றம் செய்தால் நல்லது.

அது சரி…. இப்படி பெயரை மாற்றுவதால் என்ன ஆகப் போகுது? என்ற கேள்விக்கு பதில் தேடும் முன்னர், இப்படி அந்த தினங்களால் என்ன லாபம்? என்ற கேள்வியினைக் கேட்டுப் பார்க்கலாம். நாட்டின் நல்ல குடிமகன்களுக்கு, எப்போதெல்லம் கடை திறப்பு இல்லை என்பது தெளிவாகத் தெரியும். மற்றவர்களுக்கோ, திடீரென்று உற்சாகபானக் கடைகளில் கூட்டம் மிகுந்திருந்தால், ஏதோ அரசியல் கட்சி மாநாடு நடப்பதோ, திருவிழா நெருங்குவதோ அல்லது அடுத்து ஏதோ மதுவில்லா Dry Day வருவதாய் அறிவர்.

காந்தி ஜெயந்தியன்று மக்களை குடியின் பிடியினின்று மீட்டெடுக்கும் கனவு, அரசின் திட்டமாய் Dry Day தத்துவம் சொல்கிறது. ஆனால், எந்த ஊரு குடிமகனும், எதையும் பிளான் செய்யாமெ பண்ணா இப்படித்தான் என்று சொல்லி வைத்தார் போல், அட்வான்ஸ் பிளானிங் செய்து அசத்துவது தான் ஆச்சரியமாய் இருக்குங்க… அப்பொ பேசாமெ அட்வான்ஸ் பிளானிங் தினம் என்று அதுக்கு முன்பான நாளையும் அறிவிச்சிடலாமோ?? குடிமகன் மேல் இப்படிக் கூட அக்கரைப் படலைன்னா, அப்புறம் எப்படி???

Kudi 2

அரசுப் பயணமாய் இலட்சத்தீவுகளுக்கு மாதம் ஒரு முறை பயணம் போவதுண்டு, கேரளா வழியாக. சமீபத்திய கேரள பத்திரிக்கைகளில் பட்டை… சாரி…. சாரி…. கொட்டை எழுத்துக்களில் சமீபத்திய கேரள அரசின் மதுவெட்டு கொள்கை பற்றித் தான் பத்தி பத்தியாய் எழுதி வைத்திருந்தது. பார்களின் தரம் சரி இல்லை என்று இழுத்து முக்கால்வாசி பார்களை மூடுகிறதாம் மூக்கால் பேசும் மழையாள அரசு… ரொம்பத் தைரியமான அரசு தான். [ஆக, தமிழக பார்கள் எல்லாம், ஐ எஸ் ஓ தரம் வாங்கியதாய் இருக்கிறதா? என்று விபரம் தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்]. பரமக்குடியில் ஏசி பார் வந்து விட்டதாய் முகநூல் படம் தெரிவித்தது. அந்தமானில் அனைத்து பார்களும் நல்ல முறையில் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன என்று நண்பர்கள் சொல்லக் கேள்வி.

அரசுக் கட்டிடங்களுக்கு பூச்சிக் கொல்லி மருந்து சரியாக அடிக்கிறார்களோ இல்லையோ, அந்தமானில் பார்களுக்கு பூச்சிக் கொல்லி மருந்தெல்லாம் அடிச்சி சுகாதாரமா வெச்சிருப்பதாய் நண்பர் ஜெயராமன் தெரிவித்தார். அவர் ஏதோ பார்களின் ரெகுலர் கஸ்டமர் என்று கருதிவிட வேண்டாம். பார்கள் தான் இவருடைய கஸ்டமர்கள். பூச்சிகளிடமிருந்து நம்மை ரட்சிப்பதற்காகவே அந்தமானில் அவதாரம் எடுத்திருக்கும் ஜெய ராமர் அவர். மருந்து வயிற்றில் இருக்கும் பூச்சிகளை சரியாக கொல்ல வேண்டும் என்ற அக்கரையுடன் செயல்படும் பார் ஓனர்களைப் பாராட்டத்தான் வேண்டும். அவ்வப்போது சில ஆஸ்ரமங்களுக்கும் உதவி செய்து ஹாட் விற்ற காசும் ஸாப்ட் செய்யும் என்றும் காட்டுகிறார்கள்.

கேரள அரசின் அதிரடி முடிவால் மற்ற மாநில மது விரோதிகளும் குரல் எழுப்ப ஆரம்பித்துள்ளனர். (அந்தமானில் அப்படி ஏதும் இதுவரை எழுந்ததாய்த் தெரியவில்லை) கேரள முதல்வர் முத்தான தன் கருத்தைச் சொல்லி இருக்கின்றார். சாராயத்தினால் வரும் வருமானங்களை விட அதனால் விளையும் கேடுகள் அதிகம் என்று. இலாபம் தான் முக்கியம் என்று ஒவ்வொரு விவசாயியும் யோசித்தால், கஞ்சாப்பயிர் தான் தேசீயப் பயிராக இருக்குமாம். இது நான் சொல்ல்லிங்கோ… வினோபாஜீயே சொல்லியிருக்காங்க. அப்படிப்பாத்தா கடல் கொள்ளையர்கள் மாதிரி தொழில் தொடங்கி இலாபம் பாக்கலாமா? அல்லது வேறு சில நாடுகள் ”தோல்” வியாபாரம் செய்து வருவாய் ஈட்டுவதையும் செய்யுமா பிற நாடுகள்? இது பத்தி மேலும் தகவல் கொடுத்து உங்களை மேலும் கெடுக்க விரும்பலை.
அரசு பார்களை விட்டுத் தள்ளுவோம்…. கம்பர் காலத்தில் பார் டைமிங் சங்கதி ஏதும் தேடலாமா?? கம்பரை ரொம்பவும் ஜாலியா கொண்டு போயிடரீங்க… எதுக்கும் ஒரு லிமிட் இருக்குங்க என்று (மனைவியிடமிருந்து) ஆலோசனை வேறு வந்திட்டிருக்கு. நேரா கம்பர் கிட்டெ அதெக் கேட்டா, நம்மளை தப்பா நெனெச்சிட மாட்டாரு?? அதனாலெ ஸ்கைபில் மடக்கி விசாரித்தேன் அவரிடம்.

ஹாய்… வணக்கம் ஐயா….

கம்பர்: உம்மன் சான்டியையும் நாசூக்கா உமனையும் டச் பன்றப்பவே நெனெச்சேன்…. அடுத்த டார்கெட் நாம தான்னு…

”அப்படி ஏதும் வில்லங்கமான ஐடியாவோட வரலீங்க… சும்மா உங்க கருத்து கேக்கத்தான்…..”

கம்பர்: கருத்து கண்ணாயிரம் மாதிரி, கம்பர் கிட்டெ கருத்து கேக்கிறே…. இந்தா புடி…. ”குஜராத் மாதிரி பாரே இல்லாத ஊரில் குடிக்காமெ இருக்கிற நபரை விட, பாரே நிரம்பி வழியும் அந்தமானில் குடிக்காமெ இருக்கிறவன் பெட்டர்… அதாவது அயோத்தியில் குடிக்காமல் இருக்கும் பரதனை விட, இலங்கையில் குடிதவிர்த்து நிற்கும் வீடணன் மேல்…” இது தான் என் கருத்து…

”அப்படியே…இலங்கையில் பார் டைமிங் பத்தி சொன்னீங்கன்னா……”
கம்பர்: அதானே பாத்தேன்…. என்னடா புள்ளெ… கருத்துலெ கவனமா இருக்கேன்னு பாத்தேன்… சங்கதி இது தானா?

”ஹி..ஹி…ஹி…”

கம்பர்: ஊரெல்லாம் பார் தேடும் படலத்தில் இருக்கிறச்சே, நம்ம பேரும் சேந்து ரிப்பேர் ஆயுடும்… பை…

கம்பர் ஆஃப்லைன் ஆகிவிட்டார். அவர் நேரடியாய் சொல்லாட்டியும் ஊர் தேடு படலம் என்று பொடி வச்சி சொல்லிட்டுப் போயிட்டார்…. கம்பென்டா… நண்பென்டா….

சுந்தர காண்டத்தில் ஊர் தேடு படலத்தின் ஒவ்வொரு பாட்டையும் தேடினேன். (அந்த அனுமன் எதுக்குத் தேட்றாரு? இந்தக் கொரங்கு எதுக்குத் தேடுது??… ம்… எல்லாம் காலக் கொடுமை) நம்மள மாதிரு ஆட்களை படிக்க வைக்க கம்பர் அங்கங்கே சரக்கு வச்சிட்டுப் போயிருக்காறோ?.. சரக்கு என்றவுடன் சிக்கியது பாடல்.

அந்நள்ளிரவில் கள்ளுண்ணும் தொழில்கள்” அடங்கின. (அப்பவே தொழிலாவே இருந்திருக்கே!) பெரிய கடலொளி போல் இலங்கை சிட்டியில் இருந்த சவுண்ட் சிஸ்டம் எல்லாம் ஆஃப் ஆயிடுச்சாம். பாடலும் அடங்கியது. தொழிலாளர்கள் அவங்கங்க ஊட்டுக்குப் போயிட்டாய்ங்க. மூனு டிசைன் பறைகள் அடங்கின. அப்பத்தான் எல்லாரும் தூங்கப் போனாகளாம்…. இது பாட்டோட கோணார் உரை.

ஆமா இதுலெ..பார் டைமிங் எங்கே வருது? சரியான கதை தான் போங்க. அந்தமான்லெ பார் டயம் இரவு 11 மணிவரையாம். கடைசி ஆர்டர் 10.30ல் முடியுமாம். அதே லாஜிக் பாத்தா, நள்ளிரவு 12 மணிக்கு முடிஞ்சது என்றால், 11.30 க்கு கடைசி ஆர்டர் என்று கூடவா புரியாது நமக்கு??

இதோ பாட்டு:

வேரியும் அடங்கின நெடுங் கடல் விளம்பும்
பாரியும் அடங்கின அடங்கியது பாடல்
காரியம் அடங்கினர்கள் கம்மியர்கள் மும்மைத்
தூரியும் அடங்கின தொடங்கியது உறக்கம்.

அடங்கவே மாட்டியா? என்று சொல்கின்ற வரைக்கும் (அப்படிச் சொன்னாலும் கூட) தொடரும்.

தினமணியின் பார்வையில் “பாமரன் பார்வையில் கம்பர்”


Capture2

பாமரன் பார்வையில் கம்பர்
By அந்தமான் கிருஷ்ணமூர்த்தி

First Published : 14 July 2014 12:30 AM IST

பாமரன் பார்வையில் கம்பர் – அந்தமான் கிருஷ்ணமூர்த்தி; பக்.268; ரூ.110; மணிமேகலை பிரசுரம், த.பெ.எண். 1147, தியாகராய நகர், சென்னை-17; )044-24342926/ 24346082.

பாமரரையும் கவர்ந்திழுக்கும் நூலின் தலைப்பு போலவே உள்ளிருக்கும் கட்டுரைகள் ஒவ்வொன்றும் யாவரையும் படிக்கத் தூண்டும் வகை.

காக்கா பிடிக்கலாமா?, இது உங்களுக்கே கொஞ்சம் ஓவரா இல்லை? மாத்தி யோசி மாமூ, காக்கை உட்கார பனம்பழம் விழுந்த கதை, முத்துக்குளிக்க வாரீயளா? அடைந்தால் மஹாதேவன் இல்லையேல் மரணதேவன், என்னெக் கணக்குப் பண்னேண்டா, எப்படி இருந்த நான்…, கொட்டப் பாக்கும் கொழுந்து வெத்திலையும், மலரே குறிஞ்சி மலரே…, பெண்டாட்டி ஊருக்குப் போயிட்டா, பாசக்காரப் பயலுவ, உலக நாயகனே இவையெல்லாம் அடிக்கடி கேட்கும் திரைப்பட சொற்றொடர்களாயிற்றே என்று நினைக்க வேண்டாம். தெரிந்தவற்றிலிருந்து தெரியாதவற்றை, அதாவது, கம்ப காவியத்தில் உள்ள பாடல்களை இதனோடு தொடர்புப்படுத்தி நகைச்சுவையோடு பாமரருக்கும் விளங்கும்படி கொச்சைத் தமிழில் கொண்டு சென்றிருக்கிறார் நூலாசிரியர்.
*****

தினமணிக்கும், தொடர்ந்து வலைப்பூவில் என் பதிவுகளைப் படிப்பவர்க்கும் பகிர்வோர்க்கும் தொடர்பவர்களுக்கும் என் நன்றி.

தொப்பி கழட்டிய வணக்கங்க…


PaPaKa

[என் நூலானா பாமரன் பார்வையில் கம்பனைப் படித்து 10-02-2014 ல் முனைவர் தஞ்சை மா அய்யாராஜு எழுதிய கடிதம் உங்களின் பார்வைக்கு இதோ. T N கிருஷ்ணமூர்த்தி என்ற என் பெயரினை, தமிழ் நெஞ்சன் (Tamil Nenjan) கிருஷ்ணமூர்த்தி என விரிவு செய்து என்னை மெருகு ஏற்றியவர் அவர். நன்றி ஐயா.. நன்றி. அந்தக் கடிதத்தினை அவரின் அனுமதி பெற்றுத் தருகின்றேன்]

ஒரு தமிழனின் பார்வையில் அந்தமான் தமிழ் நெஞ்சன்

அந்தமான் தமிழ் நெஞ்சன் T N கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களின் படைப்பான “பாமரன் பார்வையில் கம்பன்” எனும் அரிய நூலைப் பயின்றேன். நான் என் வாழ்க்கையோட்டத்தில் எத்தனையோ நூல்களைப் படித்திருக்கிறேன், பார்த்திருக்கிறேன் அல்லது புரட்டியிருக்கிறேன். சில நூல்களை மட்டுமே கற்றிருக்கிறேன். அவற்றுள் ஒரு சிலவற்றையே பயின்றிருக்கிறேன். (பயிலுதல் என்பது கற்றுப் பயிற்சித்தல் எனப் பொருள்படும்). நான் பயின்ற சில நூல்களில் இரண்டு நூல்களுக்கு மட்டும் நான் ரசிகனாகி இருக்கிறேன்.

ஒன்று… எஸ் இராமகிருஷ்ணனின் “கதா விலாசம்”

மற்றொன்று T N கிருஷ்ணமூர்த்தியின் “பாமரன் பார்வையில் கம்பன்”

காரணம், “பாமரன் பார்வையில் கம்பன்” ஓர் புதுமைப் படைப்பு, அற்புதப் படைப்பு, பிரமிக்க வைக்கும் படைப்பு, அதன் நடை இதுவரை, எனக்குத் தெரிந்தவரை யாரும் கையாண்டிராத மணிப்பிரவாள நடை. தமிழ் ஆங்கிலம் ஹிந்தி மற்றும் வட்டார வழக்கு மாறி மாறி நடை பயிலும் தெளிந்த நீரோட்ட நடை. இது உயர்வு நவிற்சியன்று. உண்மை நவிற்சி [ஓஹோ… இப்படியும் காக்கா பிடிக்கலாமோ என நெனக்கக் கூடாது]
ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் தலைப்பு, நச்சுன்னு இருக்கு, சூப்பரப்பு! இத குத்து டைட்டில்னு சொன்னா எல்லாருக்கும் தெள்ளத்தெளிவா புரியும்னு நெனக்கிறேன்.

பொதுவா ”முழங்காலுக்கும் மொட்டத் தலைக்கும் முடிச்சு போட நினைக்காதே” ந்னு சொல்லுவாங்க… ஆனா தமிழ் நெஞ்சன் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் அதை எதோட கொண்டாந்து பொறுத்தமா, இருக்கமா.. கொஞ்சமும் நழுவாத படி முடிச்சுப் போட்டிருக்கார்னு பாக்கிறப்போ… மொழங்காலு மொட்டைத் தலை என்ன… வெற்றிடத்தில் கூட முடிச்சுப் போடற தெறமை அவருக்கு இருக்கு…[ஆமா நீங்க பொறந்த ஊரு முடிச்சூருங்களா?]

கட்டிப்புடி… கட்டிப்புடிடா… ங்கிற குத்து டைட்டிலெ மனசுலெ ஏதேதோ கனவோட புரட்டினேன்… நிலமையும், சமயமும் தெரியாமெ கட்டிப்பிடிக்க நெனச்சா… பொசுங்கிப் போயிடுவே மவனேன்னு எச்சரிக்கை.. இது ஒன்னு சும்மா சாம்பிளுக்குத்தான். இப்படி ஒவ்வொரு குத்து டைட்டில்லயும் அவரு சொல்ற விஷயத்தெ நெனெச்சா… ஒரே பிரமிப்பா இருக்கு. இப்படி எல்லாம் எழுதியுருக்கியே, என் செல்லம்னு… அப்படியே ஆரத் தழுவி, கட்டிப்புடிச்சு, நச்சுன்னு நச்சுன்னு ஒரு முத்தம் கொடுக்கனும் போல இருக்கு. [ஆம்பளையா இருக்கிறதலெ எவ்வளவு வசதி பாருங்க… இல்லேன்னா உஷா அம்மாவோட நெற்றிக்கண்ணுக்குத் தப்ப முடியுமா]

ஐயா தமிழ் நெஞ்சனே… உங்க படைப்பை பயின்ற போதும், இப்பவும் எனக்குப் பொறாமையா இருக்கு.. அது எப்படீங்க உங்களுக்கு மட்டும் இது சாத்தியப்படுது?.

அந்தமானிலிருந்து சென்னைக்கு மதியம் ஒரு மணிக்குப் ஃபிளைட். எல்லாரையும் ஒரு குயிக் ரவுண்ட் பாத்துட்ட்ட்ப் போகலாம்னு 9 மணிக்கே மகிழ்வுந்தில் (Pleasure – Ambassodor மட்டுமே புழக்கத்தில் இருந்த காலத்து Translation) பயணித்தேன். அப்போது தான், என் கைகளில் பா பா க. நேரம் போனதே தெரியவில்லை. 12 மணிக்கே ஏர்போர்ட் வந்து விட்டோம். டிக்கெட், ஐடெண்டிகார்ட், பேக்கேக், ட்ராலி அவசரத்துலெ பா.பா.கவை வண்டியிலேயே விட்டுவிட்டேன். Boarding Pass வாங்கி Waiting ரூமில் இருந்த போது பா.பா.க – என் மூளையைத் தட்டியது. யார் யாரோடோ தொடர்பு கொண்டேன். கிடைப்பதற்குள் Boarding தொடங்கிவிட்டது.

பா.பா.க – வைப் பிரிந்தது மனதைப் பிழிந்து எடுத்தது…. பார்க்கில் காதலியுடன் கடலை போட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது.. “ஐயோ… அப்பா…..” என தலையில் துப்பட்டாவைப் போட்டுக் கொண்டு… வேகமாக நடையைக் கட்டிய காதலியைப் பிரிந்தவன் போல. [என்ன? சொந்த அனுபவமா…? அதுக்கெல்லாம் கொடுத்து வைக்கலீங்க]

அதுக்கப்புறம்…நாலு நாள் கழிச்சு நண்பர் மூலமா பா.பா.க என் கையில் கிடைத்தது. அசோக வனத்துலெ இருந்த சீதையின் கையில் அநுமன் இராமனின் கணையாழியைக் கொடுத்த போது “ சீதை வாங்கினள், கண்களில் ஒத்தினள், நெஞ்சில் புதைத்தனள், வீங்கிப் புடைத்தனள்” [என் வரிகளை முழுங்கிவிட்டு கருத்தை மட்டும் கையாள்றியா? – கம்பர் கோபப்படுகிறார்] எனக் கம்பர் கூறுவார். அதுக்கும், அதுக்கும் மேலே நான் ஆனந்தப்பட்டேன். பா.பா.க எனக்கு மீண்ட சொர்க்கமாகப் பட்டது. கிடைத்த அன்றே முழுதும் படித்து முடித்தேன். உடனே இந்தப் பாராட்டுரையை எழுதத் தொடங்கினேன். [கலைஞரைப் பாராட்டும் வாலி வைரமுத்து மாதிரி நானும் பட்றேனா…ஐய்யோ… அந்த அளவுக்கெல்லாம் நமக்கு வராதுங்க…]

’கஷாயம்’ என்பது பல மூலிகைகளைக் கொண்டு தயார் செய்யப்படுவது. பார்க்கவும் குடிக்கவும் ஒரு மாதிரி இருந்தாலும் உடம்புக்கு ரொம்ப நல்லது. இதெல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது. ‘கஷாயம் வேண்டாம்பா… ஏதாவது ‘சிரப்’ இருந்தா குடுங்க டாக்டர் எனக் கேக்கிற காலம் இது. [என்ன இது இந்த ஆள் ட்ராக் மாறி போறாரேன்னு நெனக்கிறீங்களா! இல்லங்க… படிங்க] அந்த கஷாயம் மாதிரி தான் கம்பனின் வரிகள். பார்த்தா புடிக்காது… படிச்சா..ருசிக்காது… இருந்தாலும் குடிச்சித்தான் ஆகனும். கம்பனைப் படிச்சித்தான் ஆகனும்..

என்ன செய்யலாம்…? சிரப்பு, இல்லாட்டியும் சுகர் கோட்டட் மாத்திரை பாலிசியை நம்ம தமிழ் நெஞ்சனும் புடிச்சிகிட்டார். கம்பக் கஷாயத்தை கொம்புத்தேனுலெ கலந்துட்டார். இந்த வித்தையை சிறப்பா, செம்மையா செய்திருக்கிற தமிழ் நெஞ்சனை.. பாமரனா ஏத்துக்க என்னாலெ முடியலைங்க… பா.பா.க வுக்குப் பதிலா.. “கம்பக் கஷாயம் கொம்புத்தேனில்” எனப் படைப்பிற்குத் தலைப்பிட்டிருந்தால் இன்னும் கச்சிதமா பொருந்தி இருக்குமோன்னு தோணுது.

ஐயா, தமிழ் நெஞ்சனே… போதாதய்யா… போதாது… இந்த மாதிரி வேணும். இன்னும்.. இன்னும்.. பத்தாயிரத்துலெ ஒரு நூறைத்தான் தொட்டிருக்கீங்க.. பாக்கி இருக்கே ஏராளம்…! அதுகளையும் தொடுங்க (நான் தொடுங்கன்னு சொலறதில் வேறு எதுவும் அர்த்தம் இல்ல) அந்த அனுபவத்தை சுகத்தை சொல்லுங்க… இந்த வேண்டுகோளோட once again தொப்பி கழட்டிய வணக்கங்க… (அதாங்க Hats off to you) ஹாங்… வர்ட்டா…!!

அன்புடன்
முனைவர் மா அய்யாராஜு
துனைக்கல்வி இயக்குநர் (ஓய்வு)
மேடவாக்கம் – சென்னை.

பி கு:

இன்னாடா இந்த ஆளு நம்ம ஸ்டைல அப்படியே ஃபால்லோ பண்ணியிருக்கானேன்னு பாக்கிறீங்களா? தலைவரோட ஸ்டைல அப்படியே ஃபால்லோ பன்றவன் தானே ரசிகன்.