அறை..சிறை…நிறை….


அந்தமான் என்றாலே எல்லாருக்கும் ஞாபகம் வருவது ஜெயில்தான். இந்த பிளாக் ஆரம்பிச்சி 145 போஸ்ட் தாண்டி ஓடும் போது தான் இந்த சிறை பத்தி எழுதாம விட்டது தெரியுது. (அது சரி இன்னெக்கி என்ன ஆச்சி?? அந்த திடீர் ஞானோதயம் என்று கேக்கீகளா??… இருக்கு… அதையும் தான் சொல்லாமெலெயா போயிடுவேன்??)

அந்தமானில் அந்த கூண்டுச்சிறை உருவாக வேண்டும் என்ற சூழல் உருவான இடத்துக்கு இன்னெக்கி போனேன். ஆனா நீங்க அப்படியே காலச்சக்கரத்தை பின்னாடி சுத்தி இதே மாதம் 8ம் தேதி.. ஆனா வருஷம் மட்டும் 1872க்கு வரணும்.

அந்தமானின் தீவுகளில் மவுண்ட் ஹரியட் எனப்படும் ஓர் உயரமான இடம் அது. (இப்போது கூட அந்த இடம் மத்த இடங்களை விட ரொம்ப கூலா இருக்கும். ஹனிமூன் ஜோடிகளுக்கு உகந்த இடம் என்பது ஒரு கூடுதல் தகவல்). லார்ட் மயோவுக்கும் அந்த இடம் ரொப்பவும் பிடிச்சிருந்தது.. இருக்காதா பின்னெ…?? ராணியும் தான் கூடவே வந்திருந்தாகலாம். (ராணி தானா என்பதற்கு வரலாற்று சான்று தேட வேண்டும்)

ஒரு தேனிலவுக் கூடம் கட்டலாமா என்று யோசிக்க வேண்டிய நேரத்தில் அந்த இடத்தில் ஒரு சான்டேரியம் கட்டலாமே என்று யோசித்தாராம் அந்த மனுஷன். ஒரு வேளை ராணியை தனியே உட்ரலாம் என்ற எண்ணமா இருந்திருக்குமா?? யாருக்கு தெரியும்??

அதே யோசனையில் 15 நிமிடம் பயணம் செய்து திரும்புகிறார் லார்ட் மயோ. ஹோப் டவுன் என்ற இடத்தில் நல்ல ஒரு வரவேற்பு காத்திருக்கிறது அவருக்கு. ராணியை சொகுசான உயரமான இடத்தில் உக்கார வைத்து தனக்கு கொடுக்கப்பட இருக்கும் வரவேற்பை ஏற்க தெம்பாக நடக்கிறார். அது அவரது கடைசி நடை என்பது அவருக்கே அப்போது தெரியாது.

வரவேற்பு ஏற்பாடு சரியாக ராணியால் பார்க்க முடிந்ததோ இல்லையோ ஒரு கொலையை அவரால் தெளிவாய் பார்க்க முடிந்தது. ஆம் கொலை செய்தவர் ஷேர் அலி. பரிதாபமாய் உயிர்விட்டவர் வேறு யாரும் அல்ல… லார்ட் மயோ தான் அது. கணவரின் கடைசி வார்த்தைகளை உயிர் பிரியும் போது கேட்க முடியவில்லை ராணியால். ஏனென்றால், அவரரோ கொலையைப் பாத்து மயங்கி கிடந்தார்.

அந்த ஒரு உயிர் பலி தான், அதுவரை இருந்த “அந்தமான் ஓபன் ஜெயில்” என்ற கான்செப்டை குழி தோண்டி புதைக்க வைத்து, கூண்டுச்சிறை என்னும் கொடுஞ்சிறை தோன்ற அஸ்திவாரம் போட்டது. எண்ணம் ஈடேற 24 ஆண்டுகள் ஆனது. 1896ல் செல்லுலார் ஜெயிலின் அஸ்திவாரம் தோண்டும் பணி ஆரம்பம் ஆனது.

அங்கு அப்போது கணபதி ஹோமம் செய்திருக்க மாட்டார்கள் என்பது உறுதி. ஆனால் அந்த லார்ட் மயோ கொல்லப்பட்ட பகுதியில் அந்த ஹோமம் நடந்தது இன்று. முத்து மாரியம்மன் கோவில் ஒன்று தமிழர்களின் முயற்சியால் கும்பாபிஷேகம் வரை இனிதாய் இன்று நிகழ்ந்தது.

எல்லா கும்பாபிஷேக நிகழ்விலும் தவறாது கருடன் வருவதாய் சொல்கிறார்கள். இன்றும் 20 நிமிட மந்திரங்களுக்குப் பின்னர் ரெண்டு கருடர்கள் வந்து வட்டமிட்டது இன்றைய ஹைலைட் சமாச்சாரங்கள். கருடன் வந்தது இருக்கட்டும்… கருடன் சொன்ன சேதி பத்தி எதும் தெரியுமா உங்களுக்கு??

அதெச் தெரிஞ்ச்சிக்க இன்னும் கம்ப காலம் வரைக்கும் போயே ஆக வேண்டும். அடிக்கடி கோபப் படுவோர்கள் கவனத்திற்கு… இனி மேல் ஏன் இப்படி லொள் என்று விழுகிறீர்கள்? என்று யாராவது கேட்டா, தைரியமா சொல்லுங்க.. அந்த ராமனுக்கே கோபம் வந்திருக்கே என்று.

ராமர் கோபப்பட்ட இடம் அந்த ஜடாயு என்ற கருடன் சொன்ன செய்தி (சீதையினை ராவணன் வஞ்சித்து எடுத்துப் போன தகவல்) கேட்ட போது தான்.

இந்த மூ உலகத்தையும் இந்த சினம் கொண்ட அம்பினால் அழிப்பேன் என்ற ராமனின் கூற்றுக்கு ஜடாயு பொறுப்பாய் சொன்ன பதில்: ஓர் அற்பன் தீமை செய்தால் அதுக்காக தீமை செய்யாத உலகத்தையா அழிப்பது?? கோபம் வேண்டாம்… இராமன் சீற்றம் குறைந்தது…

சீறி இவ்உலகம் மூன்றும் தீந்து உக சினவாயம்பால்
நூறுவென் என்று கையில் நோக்கிய காலை நோக்கி
ஊறு ஒரு சிறியோன் செய்ய முனிதியோ உலகை உள்ளம்
ஆறுதி என்று தாதை ஆற்றலின் சீற்றம் ஆறி

ஒரு லார்ட் மயோவின் மறைவுக்கு பின்னால் எழுந்த கோபம், எத்தனை எத்தனை கொடுமைகளை அந்த சிறையால் அனுபவிக்க வைத்தது… ஆனால் நம்ம கம்பர் சொல்லும் சேதியோ.. அமைதிப் பாதை…

என்ன நான் சொல்வது சரி தானே??

சைவம் அசைவம் முசைவம்…


பதில் தெரியாத கேள்விகள் என்ன? என்ன? என்று ஒரு கேள்வி கேட்டால் அதுக்கே பதில் தெரியாதுன்னு நெனைக்கிறேன். சாம்பிள் கேள்விகள் இதோ சில:

வானத்தில் நட்சத்திரங்கள் மொத்தம் எத்தனை?
முட்டை முதலில் வந்ததா? கோழி முதலில் வந்ததா?
Why dis Kolaveri பாட்டில் வரும் அந்த கொலைவெறிக்கு என்ன அர்த்தம்?
மருத நாயகம் படம் எப்பொ வரும்?
சுகுனா சிக்கன் விளம்பரத்தில் வரும் அனு சிக்கன் சாப்பிடுவாங்களா?
அது சரி முட்டை சைவமா அசைவமா? (முசைவம் என்று பெயர் தரலாமா?)

இந்த முட்டை சமாச்சாரம் வச்சிட்டு நாம கொஞ்சம் மண்டையெக் கொடைவோம். மிகக் குறைவான அளவினர் தான் அந்தமானில் சைவம் சாப்பிடுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். வட இந்திய சைவர்கள்(?) கோழி இறால் என்று எதையும் விட்டு வைப்பதில்லை. வங்காளத்து சைவம் லிஸ்டில் மீன் இருக்கிறது. மேற்கு வங்கத்து வீடுகளில் வீட்டுக்கு வீடு குளம் மாதிரி அமைத்து அதில் மீன் வளர்த்து அதைத் தான் வங்காளிகள் விரும்பி சாப்பிடுவார்களாம் – நம்மூர் தோட்டம் போட்டு காய்கறி வளர்ப்பது மாதிரி.

நம்மூர் சைவ மக்கள் பரவாயில்லை இப்பொத்தான் கொஞ்சம் கொஞ்சம் முட்டை வரை வந்திருக்கிறார்கள்.

சாப்பாடு வச்சி ஒரு மனுஷனோட குணம் அமையும்னு கீதை வரை சொல்லியிருக்காங்க. எனக்கு என்னவோ அது ஏதோ சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்ட விஷயமாத்தான் தெரியுது. அப்பா அம்மா வீட்டிலே என்ன சாப்பிடச் சொல்லிக் குடுத்தாங்களோ, அது தானே தொடருது. ஆடு கோழி சாப்பிட வைத்தார்கள். அது வரை சரி. பன்னிக்கறி..??? சீ..சீ.. மனுஷன் தின்பானா?? ன்னு சொல்ல வைத்தது.

அந்தமான் தீவில் வந்தபிறகு தான் தெரிகிறது அதை சாப்பிட ஒரு கூட்டமே இருக்கு என்று. அவர்களிடம் பாம்பு பற்றி கேட்டால்..சீ..சீ.. அதெல்லாமா சாப்பிடுவார்கள் என்கிறார்கள்.

பாம்புக் கறி சாப்பிடவும் ஆட்கள் இல்லாமலா இருக்காங்க?? (அது சரி.. இல்லையா? இருக்காங்களா?… இருக்காக தான்)

ஹாங்காங்க் சென்ற போது சுத்த சைவர் ஒருவர் உடன் வந்தார். பன் மாதிரி ஏதோ ஒன்று நடுவே சிக்கன் வைத்து கொடுத்தனர். சைவம் என்று கேட்டவுடன் சிக்கனை கழட்டி கொடுத்தனர். நண்பர் அன்று கொலைப் பட்டினி தான்.

ஒரு பஃபே அன்று சைவ நண்பர் சந்தோஷமாய் சோறு மட்டும் சாப்பிட்டு வந்தார். இந்த ஊரில் கிஸ்மிஸ் நல்லா இருக்கு. சோத்திலும் போட்டிருக்காங்க என்றபடி ரசித்து சாப்பிட்டு வந்தார். நான் ஒரு எட்டு எட்டிப் பாத்தேன். அது கிஸ்மிஸ் இல்லை. சின்ன சின்ன இறால். அவர் பட்டினி கிடக்க வேண்டாமென்று சும்மா இருந்து விட்டேன்.

கோழிக்கோடில் ஒரு நாள் மதியம் சாப்பிட்டு விட்டு நண்பரிம் சொன்னேன், பரவாயில்லையே கேரளாவில் ஆட்டுக்கறி 5 ரூபாய்க்கே அள்ளி வைக்கிராய்ங்க என்றேன். அவர் லேசாய் சிரித்தார். நான் சாப்பிட்டது மாட்டிறைச்சி என்பது பின்னர் தான் தெரிந்தது.

என்ன நான் சரியாப் பேசுறேனா? – ன்னு கேக்கிற மாதிரி.. எல்லாரும் அவசியம் அவங்களுக்குளேயே கேட்டுக்க வேண்டிய கேள்வி ஒன்னு இருக்கு. அது தான் : “என்ன நான் சரியாத்தான் சாப்பிட்றேனா??”

பசிக்கு சாப்பிடாதீங்க.. ருசிக்கும் சாப்பிடாதீங்க… நீங்க எந்த மாதிரி வேலை செய்றீங்களோ அதுக்குத் தகுந்த மாதிரி சாப்பிடுங்க.. வேலைக்கேத்த சோறு. இது நான் சொல்லலைங்க… National Institute of Naturopathy, Pune ல் சொல்லிக் குடுத்தாங்க இதை.. அதான் எனக்குத் தெரியுமே என்று சொல்றது என் காதுக்கும் கேக்குது. ஆனா அந்த மாதிரி சாப்பிட்றிங்களா?? அதானே தெரியாது..

சாப்பாடு மாதிரி சொல்லிக் குடுக்கப்பட்ட இன்னொரு சங்கதி இந்த நாணம். “நாணமோ… இன்னும் நாணமோ?” என்ற TMS பாடும் பாட்டில் கூட அந்த நாணம் லேசா மேலோட்டமாத் தெரியும்.

அந்தமானுக்கு வரும் உல்லாசப் பயணிகள் இங்குள்ள ஆடையில்லா மனிதர்களின் போட்டோவை பாத்தே நாணமாய் நெளிவதும் ஒரு ஜாலியான விஷயம் தான். ஆனா அந்த ஆடையில்லா மனிதர்களுக்கு அப்படி ஒரு நாணம் இருப்பதாகவே தெரியலை என்பது தான் ஆச்சரியமான் செய்தி.

அப்படியா சேதின்னு ஒடனே பிளைட் புடிச்சி அந்தமானுக்கு வந்திடாதீங்க.. இப்பொ ரொம்ப கட்டுப்பாடுகள் ஆயிப்போச்சி… படத்திலும் திருட்டுத்தனமா எடுத்து இன்னும் You Tube லும் இருக்கும் படத்திலும் பாத்தா தான் உண்டு.

நாணம் வந்தா என்ன செய்வாய்ங்க?? உங்க கிட்டே கேட்டா நீங்க கொஞ்சம் யோசிப்பீங்க.. நம்ம டிகிரி தோஸ்த் கம்பர் கிட்டெ கேட்டா.?? (அது சரி.. டிகிரிக்கும் தோஸ்த்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்?? அதை தனியா ஒரு போஸ்டிங்க்லெ பாப்போம்.) அவரு தான் பதில் ரெடிமேடா வச்சிருப்பார்.

கம்பர் என்ன சொல்றார் தெரியுமா? நாணம் வந்தா மொகம் வெளிறிப் பொகுமாம். அதுவும் மாமேரு மலை எப்படி வெளுப்பா இருக்குமோ அந்த மாதிரியாம். அது சரி இதை எங்கே சொல்றாருன்னு கேக்கீகளா?

அப்பொ என் கூட கொஞ்சம் அனுமன் மாதிரி மதில் சொவத்திலெ ஏறி வந்து இலங்கையின் வானளாவிய கோபுரங்களைப் பாக்க வாங்க. அதை கீழோட்டமா பாத்த பஞ்ச பூதங்கள், அட என்று குஷி ஆயிட்டாங்களாம். ஆனா மேலே பாத்து.. அடடா அது தப்பு என்று நாணி வெளிறிப் போன மாதிரி இருந்ததாம். இது அனுமன் கண்ணில் தெரிந்த காட்சி. கம்பன் சொல்வது.

எனக்கென்னவோ இதே பாணியில் வந்த புதுக் கவிதையும் பின்னர் சினிமாப் பாடலும் தான் வில்லங்கமா ஞாபகத்துக்கு வருது.

உன் இடையைப் பாத்த்தேன்
பிரம்மன் கஞ்சன்
என்று நினைத்தேன்.

சற்றே நிமிர்ந்து பாத்தேன்
அவன் வள்ளல்
என்பது புரிந்த்து.

கம்பர் பாட்டை போட்டு நல்ல பேரு வாங்கிக்குவோம்..

நீரும் வையமும் நெருப்பும் மேல்நிமிர் நெடுங்க் காலும்
வாரி வானமும் வழங்கல் ஆகும் தம் வளர்ச்சி
ஊரின் இந் நெடுங்க் போபுரத்து உயர்ச்சி கண்டு உணர்ந்ததால்
மேரு எங்ஙனம் விளர்க்குமோ முழு முற்றும் வெள்கி.

என்ன சொல்லுங்க… நல்ல பேரு கெடைக்குமா?

வரும்… ஆனா வராது..


வரும்… ஆனா வராது..

தமிழ் திரையுலகம் நிறைய வார்த்தைகளை நமக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்துள்ளது. அதில், இந்த வரும்.. ஆனா வராது என்பதும் அடக்கும். அந்த பணிகள் இப்போது மேலும் விரிவடைந்து தமிழக எல்லை ஏன் இந்திய எல்லையையும் தாண்டி போய்விட்டது.. (இந்த கொலைவெறிக்கு தில்லி, பூனே, ஹைதராபாத், கல்கத்தா, அந்தமானிலும் அதன் அர்த்தம் சொல்லி சொல்லி அலுத்துப் போய்விட்டேன்..சமீபத்தில் நிகோபாரி ஆதிவாசிகளும் கொலைவெறி என்றால் என்ன என்று கேட்கிறார்கள். எனக்குப் புரியலை ஏன் இந்தக் கொலைவெறி??)

அதை விடுங்க.. இந்த Facebook வந்தாலும் வந்தது கவிஞர்கள் எல்லா இடங்களிலும் பின்னிப் பெடல் எடுக்கிறார்கள். அதிலும் தமிழ் தாயகம் குரூப்பில் வரும் கவிதைகள் அசத்தலோ அசத்தல். சமீபத்தில் Magi Mahendira னின் கவிதை வரிகள் என்னை மிகவும் ஈர்த்து வருகின்றன.

இதோ அவரின் சாம்பிள் வரிகள்..:

எல்லோருக்கும்
சூரியன் வந்தால் தான் விடியல்.
எனக்கு மட்டும்
உன் கனவு முடிந்தால்
மட்டுமே விடியல்.

கனவில் கூட அவளை பிரிந்து விடாமல் வாழ நினைக்கும் வார்த்தைகள்.. சூப்பரா இருக்கு இல்லெ?? (இருக்கா.. இல்லையா??)

இப்படியே சினிமா கவிகள் எப்படியெல்லாம் யோசிச்சி இருக்காங்க என்பதை ஒரு பார்வை பாக்கலாமா??

“மானே தேனே கட்டிப்பிடி” இப்படி ஒரு பாட்டு. மானை கட்டிப் பிடிக்கலாம். ஆனா தேனை எப்படி கட்டிப்பிடிக்க முடியும்?

இன்னும் ஒருவர் பார்க்கிறார் காதலியின் கண்ணை. அது மான் விழி போல் தெரியுதாம். (ராத்திரி இருட்டில் பார்த்திருப்பாரோ??) அன்புள்ள மான் விழியே.. என்று மட்டும் அழைத்து அதில் திருப்தி அடைந்து விடுகிறார்.
மாத்தி யோசிப்பதில் கவிஞர்களுக்கு நிகர் கவிஞர்கள் தான். அதில் பக்திப் பாடல் பாடிய கவிஞர்கள் மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன?

திருப்பரங்குன்றத்தில் நீ சிரித்தால் முருகா… திருத்தனி மலை மீது எதிரொலிக்கும்!!! அப்பா..அகாசப் புளுகுடா சாமி..
திருப்பரங்குன்றம் எங்கே இருக்கு… திருத்தணி எங்கே இரூக்கு.. ஒரு வேளை இந்தக் காலத்து மொபைல் நெட்வொர்க் ஏதும் இருந்திருக்குமோ???

சிரித்துச் சிரித்து என்னை சிறையில் இட்டாய் என்றது பழைய பாடல் வரிகள். தவறு செய்தால் தானே ஜெயிலுக்குப் போவார்கள்? காதலியைப் பாத்தாலே தவறு செய்யத் தோணுமோ?? தவறு செய்தவர்கள் மட்டுமா ஜெயிலுக்குப் போகிறார்கள். தியாகம் செய்தவர்களும் தானே..!! அப்பொ.. தன் இதயத்தை காதலிக்காய் தியாகம் செய்தவர்கள் சிறைக்குப் போவார்களோ… யாருக்குத் தெரியும்?? காதல் வந்தால் எல்லாமே வரும்.

இதே சங்கதியினை தற்போதைய பாடல் வரிகள், ஒரு படி மேலே போய் “சிரிப்பால் என்னைச் சிதைத்தாய்” என்று “கோ” வில் கோபப்படாமல் வருகிறது.

கேட்டுக் கேட்டு பழகிய ஸும்பக் சலோ பாடலை என்ன தான் தமிழில் சாருக்கான் பாடினாலும் அந்த ஹிந்தி பாடல் தான் முன்னாடி வருது.. அதிலும் தேடினால் அழகான வரிகளில் ஒன்று… புன்னகை உன் தாய்மொழியா என்ற சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது. மொழிப் பிரச்சனைக்கு எவ்வளவு நல்ல தீர்வு.

கவிஞர்கள் எவ்வளவோ சொல்ல வருகிறார்கள்.. ஆனால் முடிவதில்லை.. வார்த்தைகள் பஞ்சமா?? புத்தர் வாழ்க்கையில் நடந்த சின்ன சம்பவம் அது.

ஒரு நபருக்கு ஏனோ தெரியவில்லை, புத்தரை சுத்தமாகப் பிடிக்கலை.. (ஆமா.. நான் எழுதுறதும் எல்லாருக்கும் பிடிக்கவா செய்யுது..??) புத்தர் தெருவில் நடந்து வந்த போது வேகமாய் வந்த அந்த நபர் காரித் துப்பி விட்டு நகர்ந்தார். கூட வந்த சிஷ்யப் பிள்ளைகளுக்கோ செம கடுப்பு.. கன்னா பின்னா வென்று கட்டி ஏறி விட்டார்கள் அந்த நபரை..

சாந்தமே உருவான புத்தர் அவர்களை சமாதானப் படுத்தினார்.. அமைதி.. அமைதி.. கோபப் பட வேண்டாம்..

எப்படி சாமி.. உங்க மேலே துப்பிட்டுப் போனா… எப்படி சும்மா இருக்க முடியும்?

புத்தர் மறுபடியும் சிரித்தார்: நண்பர்களே.. உங்கள் மனது அறிவு நினைப்பதை வார்த்தையால் சொல்லி விட்டீர்கள். அவர் சொல்ல வந்த சேதிக்கு தகுந்த வார்த்தைகள் கிடைக்க வில்லை. அதற்கு சமமாய் துப்பி விட்டுச் சென்றுள்ளார். இது அவரின் கருத்து. என் கருத்துக்கு நீங்கள் எவ்வளவு மரியாதை தருகிறீர்களோ, அதே அளவு மரியாதை அந்த கருத்துக்கும் தர வேண்டும் என்றார்.. மாமனிதர்கள்… மா மனிதர்கள் தான்.

கவிஞர்களுக்கும் இந்த வார்த்தைப் பஞ்சம் வரும்.. சொல்ல வந்ததும் .. வார்த்தைகள் வராமல் சொல்லாமல் போவதும் அப்புறம் “சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்.. உள்ளத்தால் துடிக்கிறேன். வார்த்தையின்றித் தவிக்கிறேன் என்பதும்… கவிதைகளில் இதெல்லாம் சகஜமப்பா என்று கவுண்டமனி ஸ்டைலில் சொல்லமுடியும்.

சாதாரன சினிமா கவிஞர்களுக்கே இப்படி என்றால், கவிச்சக்ரவர்த்தி கம்பருக்கு எப்படி இருக்கும்?? (வந்துட்டான்யா..வந்துட்டான்யா இலக்கியத்துக்கு என்று சொல்வது காதில் கேக்குதே…)

ஊர் தேடு படலத்தில் அனுமனின் பார்வை இலங்கையின் மாளிகைகளும் அதோடு சேர்ந்த செல்வங்கள் மேலும் படுகிறது. ஆஹா… இந்திர லோகம் மாதிரி இருக்கே என்று மலைக்கிறார் மாளிகை மட்டும் பாத்து… சீ..சீ… அப்படி சொல்வதும் கம்மி தான்.. அப்பொ அது சரின்னே வச்சிகிட்டாலும், அந்த செல்வங்களுக்கு எதை வச்சி கம்பேர் செய்ய??
முடியலை.. என்று வடிவேலு பானியில்

அனுமன் சொன்னதாய் வார்த்தைகள் வராமல் கம்பர் சொல்கிறார் தன் வார்த்தை மூலமாய்.

இணைய மாடங்கள் இந்திரர்க்கு அமைவர எடுத்த
மனையின் மாட்சிய என்னின் அச்சொல்லும் மாசுண்ணும்
அனையது ஆம் எனின் அரக்கர் தம் திருவுக்கும் அளவை
நினையலாம் அன்றி உவமையும் அன்னதாய் நிற்கும்

அது சரி… உங்களுக்கு ஏதாவது சொல்லனும்னு தோணுதா??? இப்பவே சொல்லிடுங்க…

பறக்கும்… பட்டம் பறக்கும்…


ராசாத்தி ஒன்னெக் கானாத நெஞ்சு
காத்தாடி போலாடுதே…

இந்தப் பாடல் இன்று கேட்டாலும் தேனாய் இனிக்கும்.. மனதை நெருடும் ஒரு சோகம் இளையோடும் பாடல் அது.. ஜெயசந்திரன் குரல், விஜய்காந்துக்கு பொருந்தாவிட்டாலும் கூட, அந்த அசாத்திய நடிப்பில் அந்தக் குறையே தெரியாமலே போனதுதான் இதில் ஒரு சிறப்பான அம்சம்.

அதில் காத்தாடியை மட்டும் நாம வச்சிட்டு வெளியெ வந்து விடுவோம். ஏனென்றால் விஜயகாந்த இப்போது பரபரப்பாய் அரசியலில் பேசப் பட்டு வருகிறார். நமக்கெதுக்கு அந்த மதுரையோட பொல்லாப்பு??

சிறு வயதில் காத்தாடி விட்டு மகிழாத ஆட்களே மிகக் குறைவு என்றே சொல்லலாம். K for Kite என்று படிக்கும் எல்லா இளைய தலைமுறையும் கூட அதை ஒரு முறையாவது விடாமலா போய் விடுவார்கள். மொட்டை மாடியிலும், கடற்கரைகளிலும், கிரவுண்ட்களிலும் பார்க்கலாம்.

அந்தமானில் இல்லாத சிலவைகள் என்று பட்டியல் போட்டால் கமுதை குதிரை எல்லாம் இருக்கும். (அதாவது இங்கு இல்லை). பட்டம் விட்டு விளையாடும் பழக்கும் கூட இங்கு இல்லை. ஒரு வேளை 8 மாதம் மழை பெய்வதால் இது எடுபடாமல் போயிருக்குமோ?? (ஆனா கருவாடு மட்டும் செமயா தயாராவதாய் தகவல். அது எப்படி மழையிலும்.. மலைப்பாத்தான் இருக்கு)

காத்தாடி விடும் நிகழ்வை இன்றும் ஒரு திருவிழாவாக ஆக்கி மகிழ்கிறது மோடியின் குஜராத் அரசு. இதற்கு பக்க பலமாய் வண்ண வண்ண காத்தாடிகளோடு அமிதாப் கூட விளம்பரத்திலேயே அசத்து அசத்து என்று அசத்துகிறார்.

காத்தாடி ராமமூர்த்திக்கு ஏன் அந்தப் பெயர் வந்தது என்று எல்லாருக்கும் தெரிந்திருக்கும் என்பதால் அதனை இங்கே சொல்லாமல் விடுகிறேன். (அப்பொ இங்கே சொல்லப்பட்ட மத்த சேதி எல்லாம் எங்களுக்குத் தெரியாதா என்ன?? என்று நீங்கள் கோபப் பட வேண்டாம்..ப்ளீஸ்).. அப்பொ சொல்லிட்டா பிரச்சினை இல்லை தானே?

மேஜர் சுந்தர்ராஜன், சிவாஜி இந்தப் பேர் எல்லாம் எப்படி வந்தது? அவர்கள் நாடகத்தில் நடித்த பாத்திரத்தின் பெயர் தான் பின்னர் நிலைத்துவிட்டது. காத்தாடி என்ற பாத்திரத்தில் நடித்து கலக்கிய ராமமூர்த்திக்கு காத்தாடி பறக்காமல் ஒட்டிக் கொண்டது தான் ஆச்சரியம்.
எனக்கு அந்த கவலை இல்லை.. கல்லூரி நாடகத்தில் பெண் வேடம் போட்டு தான் நடித்திருந்தேன்.. கலக்கினேன் என்று நானே எப்படி சொல்ல முடியும்? நண்பர்கள் கிரங்கித்தான் போனார்கள் (என் மேக்கப் பார்த்து..)

காத்தாடியின் இன்னொரு பெயர் தான் பட்டம். ரொம்பவும் மண்டையை ஒடெச்சி படிச்சி வாங்குறதுக்கும் பட்டம் என்கிறார்கள்.. ஆனா ஜாலியா செஞ்சி விளையாடற பொருளுக்கும் பட்டம் என்கிறார்கள். என்ன இது பெரிய்ய வெளெயாட்டா இருக்கே… விருதுக்கும் கூட பட்டம் தருகிறார்கள் என்றும் சொல்வதுண்டு..

இந்த பட்டம் என்றவுடன் ஒரு பாடல் தான் ஞாபகத்துக்கு வரும்.

உயரே பறக்கும் காற்றாடி
உதவும் ஏழை நூல் போலே..

பட்டம் போல் அவர் பள்பளப்பார்…
நூல் போலே இவர் இளைத்திருப்பார்..

இரு வேறு உலகம் இது என்றால்..
இறைவன் என்பவன் எதற்காக??

இறைவன் உலகத்தைப் படைத்தானா?
ஏழ்மையை அவன் தான் படைத்தானா?

இந்தப் பாடல் தரும் சேதியினைத்தான் நம்மூர் உலக நாயகன் கமல் சொல்றார் இப்படி: “அனாதை என்பவர்கள் கடவுளின் குழந்தை என்பது உண்மையாக இருக்குமானால், அந்த கடவுளுக்கே குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்ய வேண்டும்”

முரட்டுத்தனமான நாத்திக வாதமாய் இருப்பினும் கூட, உண்மை அதில் இருப்பதால் ஏற்றுக் கொள்ளத் தான் வேண்டும்.

என்னாலெ காத்தாடி பத்தி, இப்படி நடிகர் திலகம் வரை தான் யோசனை செய்ய முடியுது. ஆனா… இதே மேட்டரை Mr கம்பர் யோசிச்சா…? அவர் எப்படி யோசிப்பார்? அங்கும் ஒரு திலகம் வருகிறது. கொஞ்சம் ஒரு எட்டு எட்டிப் பாத்துட்டு தான் வருவோமே!!

அனுமனின் வீரதீரச் செயல் பார்வையில் படுது நம்ப கம்பருக்கு. உத்துப் பாத்தார்.. சாவே வராத வரம் வாங்கிய தலைவருக்கெல்லாம் திலகம் மாதிரி இருந்தாராம் நம்ம அனுமன். (இப்பொ தெரியுதா..?? நம்மாளுங்க ஏன் நடிகர் திலகம், நடிகையர் திலகம், மக்கள் திலகம் என்றெல்லாம் பெயர் வைச்சாங்க என்று!!)

அந்த வீரன், அரக்கியின் வாயில் புகுந்து குடல்களைச் சுற்றிக் கொண்டு வானத்தே உயர எழுந்தானாம். அதைப் பாத்த கம்பனுக்கு கயிறு நிலத்திலிருந்து புறப்பட்டு உயரப் பறக்கும் காத்தாடி மாதிரி இருந்ததாம்..

சாகா வரத் தலைவரில் திலகம் அன்னான்
ஏகா அரக்கி சுடர்கொண்டு உடன் எழுந்தான்
மாகால் விசைக்க வடம் மண்ணில் உற வாலோடு
ஆகாயம் உற்ற கதலிக்கு உவமை ஆனான்.

அது சரி…. உங்களுக்கும் எதைப் பாத்தாவது
இப்படி காத்தாடி ஞாபகம் வருதா?? வந்தா சொல்லுங்க…

முகத்தில் முகம் பார்க்கலாம்…


இப்படி ஒரு பழைய பாடல் வந்தபோது ஏனோ அதில் அவ்வளவு கவனம் போகவில்லை.
ஆனால் அதே சேதி பின்னாளில் ஒரு புதுக் கவிதையாக வந்த போது இதயத்தைத் தைத்துவிட்டது.

என் என் தலைமுடி
கலைந்திருக்கிறது..
எங்கே காட்டு
உன் கன்னத்தை!!!

இப்படி படித்த போது தான் அட.. கன்னம் ஒரு கண்ணாடியோ என்று மண்டையில் உரைக்கிறது.

முகத்தில் முகம் பார்க்கும் சங்கதி இருக்கட்டும்… முகம் பார்த்து ஆளை எடை போட முடியுமா?? ஒரு காலத்தில் அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும் என்பார்கள். ஆனால் இப்பொவெல்லாம் அந்தக் கதை நடக்காது. ஏனென்றால் தமிழ் சினிமா எப்படி நடந்தால் எப்படி ரியாக்சன் தர வேண்டும் என்பதை விலாவாரியாக கோணார் நோட்ஸ் சொல்வது போல் கிளாஸ் எடுக்கிறது.

பெரிய விஷயத்தைச் சொல்லி முடித்தவுடன் இந்த மேட்டருக்கு முகத்திலெ காட்டுர ரியாக்சன் இவ்வளவு தானா? என்பதும்.. ஒரு ரியாக்சனும் இல்லையே என்பதும் அடிக்கடி கேட்டு மகிழும் டயலாக்குகள்.

தாயை ஆத்தங்கரையில் பாத்தா மகளை வீட்டிலா போய் பாக்க வேண்டும் என்று கேட்டவர்களை இப்போது யாரும் பாத்துவிட முடியாது. அப்படி சிலர் இருந்தாலும் கூட அவர்கள் கேட்கும் கேள்வி என்ன தெரியுமா?? இது மட்டும் உண்மையானால் நமக்கு எத்தனையோ காந்தி கிடைத்திருக்கனுமே?? கிடைக்கலையே??

உன் நண்பர்களைக் பற்றிச் சொல், நான் உன்னைப் பற்றிச் சொல்கிறேன் என்றார்கள். அப்படியே அதை நினைத்தபடி கோவில் பக்கம் போனா.. என் நண்பன் கடவுளிடம் முறையிடுகிறான் இப்படி…

ஆண்டவனே… நண்பர்களிடமிருந்து என்னைக் காப்பாத்து.. என் எதிரிகளிடமிருந்து என்னை நானே பாத்துக் கொள்கிறேன்.. இது எப்படி இருக்கு?? (நண்பன்டா…)

அப்பொ வேறெ வழியே இல்லையா?? ஆட்களைப் புரிந்து கொள்ள??

Allen & Barbara Pease எழுதிய Body Language படிக்கலாம் என்றால் அதுக்கு 275 ரூபாய் செலவு செய்ய வேண்டும். 380 பக்கங்களுக்கு மேல் படிக்க வேண்டும். அப்படி படித்தாலும் மேல் நாட்டவரைத்தான் நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும்? கழுவுற மீனில் நழுவும் மீனான நம்மாட்களை புரிந்து கொள்ள அநத யுத்தியும் உதவாது.. அப்பொ என்ன செய்யலாம்??

சமீபத்திய தகவல் தொழில் நுடப உலகில் இதுக்கு வழி கிடைக்குமா என்று யோசிப்பதில் என்ன தவறு இருக்கிறது??

இருங்க ஒரு நிமிஷம் போன் வருது… அப்புறம் வந்து தொடர்கிறேன். ஆமா.. இப்படி செஞ்சா என்ன?? எப்படி??

ஒரு மனுஷன் வச்சிருக்கும் போனில் இருக்கிற ரிங்க்டோன் வைச்சி ஆள் எப்படின்னு சொல்ல முயற்சிக்கலாமே?? இதோ ஒரு டிரையல்..

கௌசல்யா சுப்ரஜா (சுப்ரபாதம்) காயத்ரி மந்திரம் போன்றவை இருந்தால் அவர் பக்திமான் தான் (வெளி அர்த்தம்). உள் அர்த்தம் தான் நல்லவன் என்பதை வெளியே காட்டிக் கொள்ளும் குணம்.

குன்றத்திலே குமரணுக்கு கொண்டாட்டம்: ஆர்ப்பாட்டமான பக்தி.. கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமும் இருக்கும்.

Why dis Kolaveri? : அடிக்கடி மாறுவார்கள்.. கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாகத்தான் இருக்க்னும் இந்த மாதிரி ஆட்களிடம்.

அந்தந்த போன் வாங்கும் போது இருந்த அதே ரிங்க்டோன்: அதிகமாக அலட்டாத பார்ட்டிகள். கஞ்சத்தனமும் கூட அப்டேட் ஆகாத ஆட்களாகவும் இருப்பார்கள்..

முன்னி பத்னாமு ஹுஇ.. போன்ற ஆட்கள் ஜாலிப் பேர்வழிகள்.. அவர்களால் நமக்கு பாதிப்பு வராது… நாம் அவர்களை சீண்டாத வரை.

குழந்தை அழும் குரல்: வக்கிரமான புத்தியும் குழ்ந்தைத்தனமும் இருக்கும் ஆட்கள் என்றும் இவர்களை வகைப் படுத்தலாம்.

இப்படியே யோசிச்சிட்டே போகலாம்.. ஏன் நீங்களும் யோசிச்சி எழுதுங்களேன்..

இந்த ரிங்க்டோன் பல இடங்களில் தொல்லை தருவதுண்டு.. ஜாலியா சினிமா பாக்கப் போனா… பக்கத்தில் அசிங்கமான ரிங்க் டோன்… அப்புறம் தியேட்டரில் இருக்கிறோம் என்பதையே மறந்து தன் கூட்டாளியோ அல்லது மேனஜரையோ காட்டுத்தனமாய் திட்டுவதும் தியேட்டர் Dts மீறி ஒலிக்கும்..

அந்தமானில் ராஜ்பவனில் மீட்டிங்க் நடக்கும் முன்னர் மொபைல் போங்களை எடுத்துக் கொண்டு தான் உள்ளே விடுகின்றனர். நல்ல முன் உதாரணம். அனைவரும் கடைபிடிக்கலாம்.

சமீபத்தில் தில்லியில் ஒரு Workshop சென்ற போது எனக்கு ஒரு போன் வர பாடம் நடத்தியவர் தனக்கு எரிச்சல் வருவதாய் சொன்னார். ஆனால் அவரும் தனக்கு வரும் கால்களை எடுத்துப் பேசி வந்திருக்கும் 37 நபர்களை எரிச்சலுக்கு உள்ளாக்கினார்.

போன்களை Silent mode ல் வைப்பது என்பது ஒரு குறைந்தபட்சம் நாகரீகம் சம்பந்தப் பட்ட விஷயம்.

இப்படித்தான் அந்தக் காலத்தில் ஒரு சைலண்ட் மோட் பற்றிய ஒரு சேதி இருக்கு..

கம்பராமாயணம் தானே என்று கேட்பவர்களுக்கு என் பதில் “இல்லை” என்பது தான். ஆனால் பாதி உண்மை இருக்கு.. ராமாயணம் தொடர்பானது தான்.

தற்சமயம் புயலால் அடையாளம் தெரியாமல் இருக்கும் தனுஷ்கோடியில் ரகசிய ஆலோசனை நடக்கிறது.. இலங்கைக்குப் போய் இராவணனை அழிப்பது எப்படி என்ற முக்கிய ஆலோசனைக் கூட்டம். அப்போது இப்போதைய செல்போன் போல் தொல்லைகள் செய்தன ஆலமரத்தின் பறவைகள். (நாட்டாமை போல் ராமரும் ஆலமரத்தின் கீழ் தான் உக்காந்திருக்கனும். செம்பு இருந்திருக்காது..)

கடுப்பான ராமர்… கொஞ்சம் அடக்கி வாசிங்கப்பா என்று சொல்ல பறவைகள் தங்கள் Volume களை குறைத்தனர் என்று அகநானூறில் ஒரு பாடல் சொல்லுதாம்.

கடுவன் மன்னனார் என்ற சங்கப் புலவர் சொன்ன அந்த பாடலின் வரிகள் இப்படி:

வெள்வேல் கவுரியர் தொன்முது கோடி
முழங்கிடும் பௌவம் இரங்கு முன்றுறை
வெல்போர் இராமன் அருமறைக் கவித்த
பல்வீழ் ஆலம்போல ஒலிஅவிந்து அன்றால்.

இந்த மாதிரி சேதியை கம்பர் சொல்லாமல் விட்டது…. வால்மீகியின் ராமயணத்திலும் இப்படி இல்லையாம்.. மகாவித்வான் ரா இராகவையங்கார் எழுதிய கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர் என்ற நூலை ஆதாரமாய் வைத்து எழுதியது இந்த போஸ்ட். அவர்க்கு என் தலை தாழ்த்திய வணக்கங்கள்..

என்ன உங்களுக்குப் பிடிச்சதா??